Izaak Jakowlewicz Pomerańczuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Izaak Jakowlewicz Pomerańczuk (ros. Исаак Яковлевич Померанчук) (ur. 20 maja 1913 w Warszawie, zm. 14 grudnia 1966 w Moskwie) - rosyjski fizyk teoretyk urodzony w Polsce.

Studiował w Leningradzkim Instytucie Technologicznym. W 1935 r. rozpoczął pracę naukową pod kierunkiem L. D. Landaua.

Zajmował się teorią rozpraszania neutronów w kryształach, teorią przewodnictwa cieplnego dielektryków, oddziaływaniem elektronów z promieniowania kosmicznego z polem magnetycznym Ziemi oraz fizyką jądrową wysokich energii. Był twórcą teorii, według której przy dostatecznie wysokich energiach przekroje czynne na rozpraszanie cząstki i antycząstki stają się identyczne.

W r. 1953 Pomerańczuk został członkiem Akademii Nauk ZSRR. Był kawalerem Orderu Lenina i laureatem Nagrody Stalinowskiej.