Izabela Aragońska (królowa Niemiec)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Izabela Aragońska, także Elżbieta Aragońska (ur. 1300 lub 1302; zm. 12 lipca 1330) – córka króla Aragonii Jakuba II Sprawiedliwego i Blanki Andegaweńskiej; żona króla niemieckiego Fryderyka Pięknego.

W 1311 Fryderyk III Piękny rozpoczął rokowania z Jakubem II Sprawiedliwym w sprawie małżeństwa z jego córką. Dwa lata później w Barcelonie Izabela poślubiła per procura Fryderyka Pięknego. W styczniu 1314 narzeczona wraz z dużym wianem przybyła do Austrii. Wesele odbyło się 31 stycznia 1314 w Judenburgu. Po ślubie Izabela używała imienia Elżbieta. W październiku 1314 Fryderyk Piękny został wybrany królem niemieckim w opozycji do Ludwika Bawarskiego. W Zielone Święta 1315 Elżbieta została koronowana w Bazylei na królową. Jej małżeństwo okazało się harmonijne, ale przez cały czas małżonkowie borykali się z problemami finansowymi. Elżbieta musiała kilkakrotnie ratować finanse poprzez sprzedaż swoich kosztowności. Okres uwięzienia męża po bitwie pod Mühldorfem i spory z Ottonem Wesołym, bratem męża, przyczyniły się do pogorszenia jej stanu zdrowia. Przeżyła męża o pół roku.

Fryderyk Piękny i Elżbieta mieli troje dzieci:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hamannová B., Habsburkové. Životopisná encyklopedie, Praha 1996, s. 160-161.
Poprzednik
Małgorzata Brabancka
Armoiries Saint-Empire bicéphale.svg Królowa rzymska (Niemiec)
1314-1330
(antykrólowa 1314-1325, jako żona koregenta od 1325)
Armoiries Saint-Empire bicéphale.svg Następca
Małgorzata Holenderska