Elżbieta Aragońska (królowa Portugalii)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święta
Elżbieta Aragońska
królowa
tercjarka
José Gil de Castro isabel portugal.jpg
Data urodzenia 1271
Barcelona lub Saragossa
Data śmierci 4 lipca 1336
Estremoz
Kościół/
wyznanie
katolicki
Data kanonizacji 1625
przez Urbana VIII
Wspomnienie 4 lipca
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons
Elżbieta Aragońska
6- Rainha D. Isabel - A Santa.jpg
królowa Portugalii
Okres panowania od 1282
do 1325
Żona Dionizego I Portugalskiego
Dane biograficzne
Dynastia barcelońska
Ojciec Piotr III Wielki
Matka Konstancja Sycylijska
Mąż Dionizy I
Dzieci Konstancja,
Alfons IV Dzielny

Elżbieta Aragońska OFS, kataloński Elisabet, port. Isabel (ur. 1271 w Barcelonie lub w Saragossie, zm. 4 lipca 1336) − królowa Portugalii, tercjarka franciszkańska[1], święta Kościoła Katolickiego. Znana również jako Święta Królowa Izabela[2].

Została nazwana po swojej babci ciotecznej – Elżbiecie Węgierskiej, ale w Portugalii odpowiednikiem Elżbieta jest Isabel. Była córką króla Aragonii Piotra III Wielkiego i królowej Konstancji Sycylijskiej (wnuczki cesarza niemieckiegoFryderyka II).

Jako mała dziewczynka poślubiła króla Dionizego I Portugalskiego, poetę – znanego jako Rei Lavrador – Król Rolnik, ponieważ hodował on lasy niedaleko Leiri. Drzewo z tych lasów używane było później do produkcji łodzi wykorzystanych podczas wielkich odkryć geograficznych. Elżbieta po cichu regularnie uczestniczyła we wszystkich praktykach religijnych i żyła w ubóstwie. Para miała dwoje dzieci:

Dionizy miał również nieślubnych synów, jeden z nich w 1323 wystąpił zbrojnie przeciw niemu i jego synowi – Alfonsowi. Elżbieta podjęła się wtedy zażegnania konfliktu i udało jej się to.

Dionizy zmarł w 1325 i Alfons odziedziczył tron. Elżbieta udała się do klasztoru klarysek, który ufundowała w Coimbrze – przywdziała habit zakonu franciszkańskiego (o regule opartej na ubóstwie i pomocy chorym oraz biednym). Niestety jeszcze raz musiała rozwiązać konflikt. W 1336 Alfons IV pomaszerował ze swoim wojskiem przeciwko Alfonsowi XI Kastylijskiemu. Królowej znowu udało się zażegnać konflikt i spowodować przywrócenie pokoju.

Podczas tej misji pokojowej królowa zachorowała i wkrótce zmarła z powodu gorączki 4 lipca 1336 w Estremoz.

Elżbieta została pochowana w Coimbrze, a grób jej był podobno miejscem licznych cudów. Została kanonizowana przez papieża Urbana VIII, w 1625. Od 1695 jej święto obchodzono 8 lipca, jednak w 1969 zostało ono przeniesione na właściwy dzień, tj. dzień jej śmierci − 4 lipca[3].

Przypisy

  1. Lázaro Iriarte OFMCap, Józef Salezy Kafel OFMCap, Andrzej Józef Zębik OFMCap, Krystyna Kuklińska OSC: Historia franciszkanizmu. Kraków: Bracia Mniejsi Kapucyni, 1998, s. 567. ISBN 83-910410-0-X.
  2. Por. port. Rainha Santa Isabel
  3. Fros H., Sowa F., Księga imion i świętych, t. 2, Kraków 1997, ISBN 83-7097-374-4


Poprzednik
Beatrycze Kastylijska
Armoiries Portugal 1247.svg Królowa Portugalii
12821325
Armoiries Portugal 1247.svg Następca
Beatrycze Kastylijska