Izabela Maria Burbon-Parmeńska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Izabela Parmeńska, arcyksiężna Austrii
Mała Maria Teresa

Izabela Burbon-Parmeńska, włoski Elisabetta Maria Luisa Antonietta Ferdinanda Giuseppina Saveria Dominica Giovanna Borbone, principessa di Parma (ur. 31 grudnia 1741 – zm. 27 listopada 1763) - była najstarszą córką Filipa I Burbona, księcia Parmy i Ludwiki Elżbiety Burbon.

Wychowała się na dworze królewskim, w Madrycie, ale później razem z rodzicami przeniosła się do Parmy (północne Włochy). Z czasem stała się melancholiczką, a po śmierci jej matki w 1759 stale myślała o śmierci.

6 października 1760, w wieku 18 lat, poślubiła późniejszego cesarza Józefa II Habsburga. W Wiedniu wszyscy szybko ją pokochali za jej urodę i inteligencję. Zaprzyjaźniła się również szybko z siostrą Józefa - Marią Krystyną. Mimo, że obie spotykały się codziennie, pisały również do siebie liczne listy. W jednym z takich listów Izabela wyznaje, że kocha Marię Krystynę.

Izabela i Józef II mieli dwie córki:

  • Marię Teresę (urodzoną w 1762 - zmarłą w styczniu 1770 na zapalenie płuc),
  • Marię Krystynę (urodzoną i zmarłą w 1763).

Izabela zmarła na ospę po trudnym połogu, kilka dni po swojej młodszej córce. Została pochowana w Krypcie Cesarskiej w Kościele Kapucynów w Wiedniu, obok swojej teściowej. Jej mąż ożenił się po raz drugi, z Marią Józefą Wittelsbach.

Genealogia[edytuj | edytuj kod]

4. Filip V Hiszpański      
    2. Filip I Parmeński
5. Elżbieta Farnese        
      1. Izabela Parmeńska
6. Ludwik XV Burbon    
    3. Ludwika Elżbieta Burbon    
7. Maria Leszczyńska