Izabela z Angoulême

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Izabela z Angoulême
królowa Anglii
Okres panowania od 1200
do 1216
hrabina Angoulême
Okres panowania od 1202
do 1246
Dane biograficzne
Urodzona ok. 1187
Zmarła 31 maja 1246
Opactwo w Fontevraud
Pochowana Opactwo w Fontevraud
Ojciec Aimer Taillifer
Matka Alicja de Courtenay
1. mąż Jan bez Ziemi
2. mąż Hugo X Czarny
Dzieci z Janem bez Ziemi:
Henryk III Plantagenet,
Ryszard z Kornwalii,
Joanna Plantagenet,
Izabela Angielska,
Eleonora Angielska;

z Hugonem X:
Hugon XI de Lusignan,
Aimer de Valence,
Agnieszka de Lusignan,
Alicja de Lusignan,
Gwidon de Lusignan,
Godfryd de Lusignan,
Wilhelm de Valence,
Małgorzata de Lusignan,
Izabela de Lusignan

Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Izabela z Angoulême, fr. Isabelle d'Angoulême, ang. Isabella of Angoulême (ok. 118731 maja 1246) - hrabina Angoulême i królowa Anglii.

Była jedyną córką i następczynią Aimera Taillefer, hrabiego Angoulême, i Alicji z Courtenay (córki Piotra I dziedzica rodu Courtenay). Została suwerenną władczynią Angoulême w 1202, kiedy była już królową Anglii. Jej ślub z królem Janem bez Ziemi miał bowiem miejsce 24 sierpnia 1200, w Bordeaux, zaraz po tym jak jej mąż anulował swoje pierwsze małżeństwo (z Avisą z Gloucester). W momencie ślubu Izabela miała około 13 lat, ale była już znana z powodu swojej urody, i współcześni historycy nazywają ją czasem Heleną Średniowiecza.

Jej małżeństwo z Janem nie było szczęśliwe, ponieważ Izabela była znacznie młodsza od swojego męża. Przed tym ślubem Izabela była zaręczona z Hugonem IX z Lusignan, hrabią La Marche. Ponieważ zaręczyny zostały zerwane król Francji - Filip August - skonfiskował wszystkie francuskie ziemie Jana bez Ziemi i Izabeli. Kiedy Jan zmarł w 1216 jego żona miała zaledwie około 29 lat. Wróciła do ojczyzny i w 1220 poślubiła syna swojego dawnego narzeczonego, Hugona X.

Nagrobek Izabeli w Fontevraud

W 1244 została oskarżona o spiskowanie przeciwko francuskiemu królowi i uciekła do opactwa Fontevraud - tam zmarła 31 maja 1246. Tam też została pochowana. Po tym wydarzeniu większość jej dzieci, nie mając przyszłości we Francji przeniosło się do Anglii na dwór ich przyrodniego brata - króla Henryka III Plantageneta.

Potomstwo[edytuj | edytuj kod]

Z pierwszego małżeństwa Izabela miała 5 dzieci, w tym:

Z drugim mężem Izabela miała 9 dzieci, w tym:

  • Hugona XI de Lusignan, hrabiego La Marche i hrabiego Angoulême (12211250),
  • Aimera de Valence, biskupa Winchester (12221260),
  • Agnieszkę de Lusignan (12231269), żonę Wilhelma II de Chauvigny,
  • Alicję de Lusignan (12241256), żonę Jana de Warenne, 7. earla Surrey,
  • Gwidona de Lusignan, pana na Cognac (zm. 1264, w bitwie pod Lewes lub w 1269),
  • Godfryda de Lusignan (zm. 1274), od 1259 męża Joanny, wicehrabiny Châtellerault,
  • Wilhelma de Valence, hrabiego Wexford, 1. earla Pembroke (ur. ok. 1225-30, zm. 1296),
  • Małgorzatę de Lusignan (ur. ok. 1226-28, zm. 1288), żonę Rajmunda VII, hrabiego Tuluzy, potem Aimery'ego IX de Thouars, wicehrabiego Thouars, w trzecim stadle z Godfrydem V de Chateubriant
  • Izabelę de Lusignan, panią na Beauvoir sur Mer i de Mercillac (ur. 1234, zm. 1299), żonę Godfryda de Rancon pana na Taillebourg i Maurycego IV de Craon.


Poprzednik
Berengaria z Nawarry
Royal Arms of England (1189-1198).svg Królowa Anglii
1200-1216
Royal Arms of England (1189-1198).svg Następca
Eleonora Prowansalska