Izba morska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Izba morska – państwowy organ quasi-sądowy w Polsce. Podstawą prawną ich organizacji jest ustawa z dnia 1 grudnia 1961 r. o izbach morskich.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Mają charakter samodzielnych i niezawisłych organów. Polskie ustawodawstwo nie klasyfikuje ich jako sądy powszechne (jak ustawa o ustroju sądów powszechnych), tak jak Konstytucja RP w art. 175 pomija je jako organy wymiaru sprawiedliwości. Doktryna prawnicza traktuje je więc jako państwowe organy quasi-sądowe, łączące funkcje dochodzeniowe i orzecznicze oraz wykonujące pewne czynności administracyjno-prawne. Za charakterem sądowym izb morskich przemawia:

Organizacja[edytuj | edytuj kod]

Izby morskie są zorganizowane na wzór sądów powszechnych i podlegają:

Dwuinstancyjność[edytuj | edytuj kod]

Organami pierwszej instancji są:

  1. Izba Morska przy Sądzie Okręgowym w Gdańsku z siedzibą w Gdyni,
  2. Izba Morska przy Sądzie Okręgowym w Szczecinie.

Organem drugiej instancji jest Odwoławcza Izba Morska przy Sądzie Okręgowym w Gdańsku z siedzibą w Gdyni.

Skład[edytuj | edytuj kod]

W skład izby morskiej wchodzą:

  • przewodniczący oraz jeden lub więcej wiceprzewodniczących, którzy są sędziami sądów powszechnych, posiadającymi znajomość zagadnień morskich,
  • ławnicy posiadający kwalifikacje zawodowe oraz odpowiednią praktykę w zakresie zagadnień występujących w sprawach rozpoznawanych przez izby morskie.

Przy izbach morskich działają ponadto Delegaci Ministra Gospodarki Morskiej, jako rzecznicy interesu publicznego. W sprawach wypadków morskich przy pracy w postępowaniu przed izbami morskimi uczestniczy również inspektor pracy.

Uczestnikami postępowania są także zainteresowani, którymi są armator lub kapitan statku.

Zadania[edytuj | edytuj kod]

Zajmują się przede wszystkim rozpoznawaniem wypadków morskich w myśl art. 2 ustawy o izbach morskich. Odnoszą się one do:

  1. statków o polskiej przynależności (zob. bandera)
  2. statków o obcej przynależności, jeżeli wypadek nastąpił na polskich morskich wodach wewnętrznych lub polskim morzu terytorialnym albo jeżeli z wnioskiem o wszczęcie postępowania wystąpił armator lub kapitan takiego statku.

Poza tym, za zgodą Dowódcy Marynarki Wojennej RP, Komendanta Głównego Straży Granicznej RP lub Komendanta Głównego Policji, bada sprawy wypadków morskich, w których uczestniczyły jednostki pływające Marynarki Wojennej, Straży Granicznej RP lub Policji.

Izby morskie wydają:

  1. orzeczenia
  2. postanowienia.

Ponadto prowadzą rejestr statków, dzielą wynagrodzenie za ratownictwo morskie oraz przyjmują protesty morskie od kapitana.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]