Izobutylen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Izobutylen
Izobutylen Izobutylen
Izobutylen
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C4H8
Inne wzory (CH3)2C=CH2
Masa molowa 56,11 g/mol
Wygląd bezbarwny gaz[1]
Identyfikacja
Numer CAS 115-11-7
PubChem 8255[6]
Podobne związki
Podobne związki α-butylen
cis-β-butylen
trans-β-butylen
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Izobutylen, (CH3)2C=CH2organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów nienasyconych z szeregu homologicznego alkenów rozgałęzionych. Posiada jedno wiązanie podwójne o długości 1,2907 Å. Jest jednym z czterech izomerów butenu. Jest ważnym surowcem w syntezach wielkotonażowych.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Izobutylen otrzymywany jest w przemyśle głównie na drodze katalitycznego odwodornienia izobutanu w procesach takich jak Catofin, Snamprogetti, czy Oleflex w Izobutylen wyniku krakingu parowego gazu ziemnego, benzyny ciężkiej i fluidalnego krakingu katalitycznego. Snamprogetti opracowała technologię otrzymywania izobutylenu o wysokiej czystości (powyżej 99,99%) m.in. dla potrzeb przemysłu farmaceutycznego, spożywczego, czy polimerów, polegającą na otrzymaniu eteru metylowo-tert-butylowego (MTBE), a następnie jego krakingu. Izobutylen otrzymany tą drogą nie jest zanieczyszczony 1-butenem, który w przypadku innych technologii trudno jest rozdzielić od izobutylenu, gdyż różnica ich temperatur wrzenia jest niewielka (0,6 °C)[potrzebne źródło].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

W 1996 roku dla zachodniej Europy ilość zużywanego izobutylenu wyniosła 1,93 mln t. Zużywany jest on głównie przez przemysł paliwowy (ok. 60% całkowitego zapotrzebowania). Stosowany jest do produkcji ważnego komponentu paliw – eteru metylowo-tert-butylowego (MTBE) dodawanego w miejsce nie stosowanego już tetraetyloołowiu. Jest również surowcem do produkcji izooktanu.

Izobutylen znajduje zastosowanie przy produkcji kauczuku butylowego (ok. 28% całkowitego zapotrzebowania), poliizobutylenu, metakrylanu metylu oraz innych ważnych chemikaliów[potrzebne źródło].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 CRC Handbook of Chemistry and Physics. David R. Lide (red.). Wyd. 90. Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 3-308. ISBN 9781420090840.
  2. Podręczny słownik chemiczny. Romuald Hassa, Janusz Mrzigod, Janusz Nowakowski (redaktorzy). Wyd. I. Katowice: Videograf II, 2004, s. 24. ISBN 8371832400.
  3. 3,0 3,1 3,2 Izobutylen (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski. [dostęp 2012-04-19].
  4. Izobutylen (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2012-04-19].
  5. 5,0 5,1 Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji według Rozporządzenia 1272/2008, zał. VI: Izobutylen (pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2012-04-19].
  6. Izobutylen – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.