Izomeria konstytucyjna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Izomeria konstytucyjna – rodzaj izomerii cząsteczek chemicznych posiadających tę samą liczbę tych samych atomów, między którymi występuje jednak inny układ wiązań chemicznych. Izomery konstytucyjne posiadają ten sam ogólny wzór sumaryczny.

Dawniej izomery konstytucyjne były nazywane izomerami strukturalnymi, gdyż posiadają one różne wzory strukturalne. Było to jednak o tyle niejasne, że wiele izomerów konfiguracyjnych również posiada różne wzory strukturalne. Izomery konstytucyjne posiadają różne wiązania chemiczne (tzw. konstytucję), podczas gdy konfiguracyjne różnią się tylko różnym rozmieszczeniem atomów w przestrzeni, przy zachowaniu tego samego zbioru wiązań chemicznych.

Izomery konstytucyjne węglowodorów mają zwykle zbliżone własności chemiczne, ale mają inne własności fizyczne, np. inną temperaturę wrzenia.

Rodzaje izomerii konstytucyjnej[1][2]:

  • szkieletowa (łańcuchowa) – różna budowa szkieletu węglowego cząsteczek, np. n-butan i izobutan (C4H10)
  • podstawienia (położenia podstawnika) – różne położenie grup funkcyjnych przy takim samym szkielecie węglowym, np. propanol i izopropanol (C3H8O)
  • funkcyjna (metameria) – różne grupy funkcyjne lub różne położenie wiązań wielokrotnych, np. octan etylu i kwas masłowy (C4H8O2) lub 1-buten i 2-buten (C4H8)
  • tautomeria – występowanie grupy funkcyjnej w dwóch formach różniących się położeniem atomu wodoru i wiązań wielokrotnych

Przypisy

  1. ENCYKLOPEDIA TECHNIKI - chemia, WNT, Warszawa 1965
  2. Izomeria (pol.). Internetowe Centrum Zasobów Edukacyjnych MEN "scholaris". [dostęp 2009-11-18].
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach