Izoniazyd

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Izoniazyd
Izoniazyd
Izoniazyd
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C6H7N3O
Masa molowa 137,14 g/mol
Wygląd biały lub prawie biały, krystaliczny proszek lub bezbarwne kryształy[2], bez zapachu[1]
Identyfikacja
Numer CAS 54-85-3
PubChem 3767[6]
DrugBank DB00951[3]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja
ATC J04 AC01
J04 AC51
J04 AM01
J04 AM02
J04 AM03
J04 AM04
J04 AM05
J04 AM06
Stosowanie w ciąży kategoria C
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Izoniazyd (łac. Isoniazidum; INH) – powszechnie używany lek przeciwgruźliczy, zaliczany do tzw. leków pierwszego rzutu, który jest stosowany w leczeniu gruźlicy oraz niektórych innych mykobakterioz.

Wobec prątków wrażliwych izoniazyd jest lekiem bakteriobójczym, wykazującym aktywność wobec szybko namnażających się bakterii wewnątrz komórek i poza nimi.

Pod względem chemicznym izoniazyd jest hydrazydem kwasu izonikotynowego; ma właściwości zasadowe i nie jest solą. Rozpuszcza się w wodzie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Izoniazyd został wprowadzony na rynek farmaceutyczny w 1952 roku przez koncern Roche pod nazwą Rimifon[7].

Mechanizm działania[edytuj | edytuj kod]

Izoniazyd jest prolekiem ponieważ musi być aktywowany przez katalazę bakteryjną. Mechanizm działania polega na wpływie na aktywność dinukleotydu nikotynamidoadeninowego (NADH) w komórce bakterii. Tworzy się nieaktywny analog NADH, co zaburza szereg procesów życiowych prątków. Najważniejszym efektem działania izoniazydu jest hamowanie syntezy kwasów mykolowych, wchodzących w skład ściany komórkowej prątka.

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

Leczenie gruźlicy. Ze względu na łatwo rozwijającą się lekooporność stosowany wyłącznie w połączeniu z innymi lekami przeciwgruźliczymi. Leczenie i profilaktyka gruźliczego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych ze względu na dobrą penetrację leku do OUN.

Przeciwwskazania[edytuj | edytuj kod]

Uszkodzenie wątroby, aktywne schorzenie wątroby, przebyte reakcje hepatotoksyczności lub uczulenie na lek.

Spożycie alkoholu zwiększa toksyczność izoniazydu, dlatego ostrożnie stosuje się u alkoholików.

  • Padaczka i inne stany drgawkowe
  • Psychozy
  • Zapalenie wielonerwowe
  • Uszkodzenia nerek
Wiki letter w.svg Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Interakcje lekowe[edytuj | edytuj kod]

Izoniazyd jest silnym inhibitorem kilku izoenzymów cytochromu P450 (CYP2A6, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4) co powoduje zwolnienie wątrobowego metabolizmu szeregu leków i zwiększenie ryzyka wystąpienia działań toksycznych. Do leków tych należą np. fenytoina, karbamazepina, etosuksymid czy prymidon. Leki zobojętniające zmniejszają wchłanianie izoniazydu.

Wiki letter w.svg Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Może prowadzić do ciężkiego uszkodzenia wątroby i zmian toczniopodobnych. W 10% przypadków dochodzi do zaburzeń ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego (np. zawroty i bóle głowy, stan splątania, hiperrefleksja i zapalenie nerwów) W 5% przypadków dochodzi do leukopeni i reakcji alergicznych. Może dochodzić do rozwoju polineuropatii związanych z hamowaniem aktywności witaminy B6. U osób z grupy ryzyka konieczna jest suplementacja 10–50 mg na dobę (u osób z zakażeniem HIV, niedożywieniem, cukrzycą i u ciężarnych). Poza tym może wystąpić utrata łaknienia, zaparcia i drżenie mięśni. Izoniazyd obniża próg drgawkowy poprzez hamowanie syntezy kwasu γ-aminomasłowego. Może wywołać zaburzenia afektywne poprzez hamowanie monoaminooksydazy.

Wiki letter w.svg Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Preparaty handlowe[edytuj | edytuj kod]

Dostępne są preparaty izoniazydu oraz izoniazydu w połączeniu z ryfampicyną.

  • Isoniazidum tabl. 50 mg i 300 mg
  • Rifamazid kaps. 150 mg ryfampicyny i 100 mg izoniazydu oraz kasp. 300 mg ryfampicyny i 150 mg izoniazydu

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Izoniazyd (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2013-03-23].
  2. 2,0 2,1 2,2 Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska VIII. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491. ISBN 978-8388157-53-0.
  3. 3,0 3,1 3,2 Izoniazyd – karta leku (DB00951) (ang.). DrugBank.
  4. 4,0 4,1 Izoniazyd (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2013-03-23].
  5. Izoniazyd (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.
  6. Izoniazyd – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  7. Historia wprowadzenia na rynek Rimifonu przez firmę Roche dostęp 19.08.2008

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.