Iztaccíhuatl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Iztaccíhuatl
Iztaccíhuatl – widok z północnego zachodu z drogi niedaleko Chalco
Iztaccíhuatl – widok z północnego zachodu z drogi niedaleko Chalco
Państwo  Meksyk
Pasmo Kordyliera Wulkaniczna
Wysokość 5230 m n.p.m.
Pierwsze wejście James de Salis
Położenie na mapie Meksyku
Mapa lokalizacyjna Meksyku
Iztaccíhuatl
Iztaccíhuatl
Ziemia 19°11′N 98°39′W/19,183333 -98,650000Na mapach: 19°11′N 98°39′W/19,183333 -98,650000

Iztaccíhuatl (inaczej Ixtaccíhuatl, w języku nahuatl: biała kobieta) – uśpiony wulkan w meksykańskim paśmie Kordyliera Wulkaniczna. Jest trzecim co do wysokości szczyt Meksyku (po Orizaba i Popocatépetl), wznosząc się na 5230 m n.p.m. Jednocześnie jest najniższą w kraju górą pokrytą wiecznym śniegiem i lodowcami. Wulkan leży na północ od Popocatépetl, z którym jest połączony przełęczą Paso de Cortés.

Wulkan zbudowany jest z law andezytowych i dacytowych. Był aktywny w plejstocenie i holocenie.

Pochodząca z nahuatl nazwa odnosi się do czterech wierzchołków góry, mających symbolizować głowę, piersi, kolana i stopy leżącej kobiety.

Pierwsze zarejestrowane zdobycie szczytu miało miejsce w 1889 roku, choć badania archeologiczne wskazują na wcześniejsze wejścia przez Azteków i wcześniejszych mieszkańców obszaru.

Według azteckiej mitologii Popocatépetl i Iztaccíhuatl byli niegdyś ludźmi – zakochanymi w sobie wojownikiem i księżniczką. Iztaccíhuatl zmarła po dojściu do niej nieprawdziwej wieści, jakoby jej ukochany poległ w walce. Gdy ten wrócił, zabrał jej ciało w góry, by tam pogrzebać siebie i ją. Bogowie, litując się nad ich losem, zamienili oboje w góry – uśpioną Iztaccíhuatl i niekiedy w gniewie wyrzucającego z siebie chmury ognia i popiołu Popocatépetla[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Lista wulkanów w Meksyku

Przypisy