Izumo Taisha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Izumo Taisha
Izumo Taisha
Państwo  Japonia
Miejscowość Izumo
Wyznanie shintō
Rodzaj taisha
Wezwanie Ōkuninushi
Historia
Data budowy w starożytności
Dane świątyni
Budulec drewno
Położenie na mapie Japonii
Mapa lokalizacyjna Japonii
Izumo Taisha
Izumo Taisha
Ziemia 35°23′55″N 132°41′16″E/35,398611 132,687778
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Izumo Taisha (także Izumo-taisha) lub Izumo Ōyashiro (także Izumo-ōyashiro) (jap. 出雲大社?) - jeden z dwóch najstarszych (drugi to Ise Jingū), chramów shintō w Japonii. Poświęcony bóstwu Ōkuni-nushi-no-kami (znanemu także pod imionami: Ōnamuchi, Ahihara no shikoo, Yachihoko, Ōkunitama, Utsushikunitama no kami[1]). Bóg (kami) ten jest czczony jako sprowadzający szczęście, zwłaszcza małżeńskie, a także opiekun medycyny, rolnictwa i handlu. Chram Izumo, zgodnie ze starym zwyczajem japońskim, podlega co pewien czas renowacyjnej przebudowie polegającej na całkowitej wymianie konstrukcji.

Najstarszą znaną nazwą tej świątyni jest Amenohisumi-no miya, lecz znana jest również jako Kizuki-no Ōyashiro[2] lub Izumo-no ōyashiro. Trudno stwierdzić dokładnie, kiedy naprawdę chram został zbudowany. Kapłani i parafianie wierzą, że w pierwszych wiekach naszej ery. Wiadomo jedynie, iż w okresie spisywania Kojiki chram już istniał i był otoczony swoistą legendą świadczącą o długiej tradycji.

Sanktuarium zwane honden (główny pawilon) zostało poświęcone bogu Ōkuninushiemu i zostało zbudowane w najstarszym stylu architektonicznym, taisha-zukuri (styl i jego nazwa pochodzą od stylu chramu Izumo). Całą budowlę wykonano z drewna cyprysowego i otoczono podwyższoną galeryjką, której stopnie przykryte dachem prowadzą na platformę, wokół której ustawionych jest kilka mniejszych budynków poświęconych kultowi bóstw związanych z Ōkuninushim.

Chram jest skarbem narodowym. Zachowuje on czystość prastarej architektury właśnie dzięki temu, że jest co pewien czas rozbierany, a następnie budowany z nowego drewna w pierwotnej formie. Obecna wersja pawilonu została postawiona w 1744 roku.

Najokazalszy festiwal chramu odbywa się corocznie 14 maja i otwierany jest przez specjalnego posła cesarskiego. Ogromne tłumy wiernych i turystów zjeżdżają się tego dnia do Izumo, gdzie oglądają tańce kagura oraz uczestniczą w procesji.

Nad wielkim chramem Izumo sprawują pieczę dwa rody kapłańskie, Senge i Kitajima, które wywodzą swoje genealogie od potomków Susanoo.

Przypisy

  1. Basic Terms of Shinto, Kokugakuin University, Tokyo
  2. http://www.gensem.info/locations/Izumotaisha/izumotaisha01.html

Link zewnętrzny[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jolanta Tubielewicz, Mitologia Japonii, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1986