Jämthund
| Jämthund | |
 Jämthund |
|
| Inne nazwy | Szwedzki elkhund |
| Kraj patronacki | Szwecja |
| Kraj pochodzenia | Szwecja[1] |
| Wymiary | |
| Wysokość | 57 - 65 cm (psy), 52 - 60 cm (suki) |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa V, Sekcja 2, nr wzorca 42 |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Jämthund – jedna z ras psów, należąca do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowana do sekcji północnych szpiców myśliwskich. W krajach skandynawskich podlega próbom pracy[1].
Spis treści |
Rys historyczny [edytuj]
Nazwa jämthund pochodzi od krainy Jämtlandii. Szpic ten jest popularny w Szwecji, jednak rzadko spotykany poza nią. Spokrewniopny z norweskim elkhundem występuje od dawna głównie w północnej Szwecji. W 1946 roku jämthunda uznano za odrębna rasę.
Wygląd [edytuj]
Jämthund przypomina wyglądem norweskiego elkhunda, jest jednak o około 10 cm wyższy i ma jasne znakowania na pysku.
Szata i umaszczenie [edytuj]
Umaszczenie u jämthunda jest szare z jaśniejszymi znaczeniami na kufie oraz na policzkach, gardle i spodzie ciała.
Użytkowość [edytuj]
Jämthund został wyhodowany do polowań na grubą zwierzynę, taką jak: m.in. łosie, niedźwiedzie i wilki. Współcześnie jest wykorzystywany do polowań na różnorodną zdobycz.
Zachowanie i charakter [edytuj]
Jämthund jest psem pewnym siebie i inteligentnym. Toleruje dzieci, potrzebuje dużo ruchu i regularnego szczotkowania sierści.
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
