Józef Życiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Józef Życiński
Józef Życiński
Herb Józef Życiński In Spiritu et Veritate
W Duchu i Prawdzie
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 1 września 1948
Nowa Wieś
Data i miejsce śmierci 10 lutego 2011
Rzym
biskup diecezjalny tarnowski
Okres sprawowania 1990–1997
arcybiskup metropolita lubelski
Okres sprawowania 1997–2011
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 21 maja 1972
Nominacja biskupia 29 września 1990
Sakra biskupia 4 listopada 1990
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski (pośm.)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Józef Życiński w Wikicytatach
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 4 listopada 1990
Miejscowość Tarnów
Miejsce katedra tarnowska
Konsekrator Franciszek Macharski
Współkonsekratorzy Stanisław Nowak
Ignacy Tokarczuk
Wiesław Chrzanowski, Józef Życiński i Władysław Bartoszewski (Kraków, 12 lutego 2007)

Józef Mirosław Życiński (ur. 1 września 1948 w Nowej Wsi, zm. 10 lutego 2011 w Rzymie) – polski biskup rzymskokatolicki, filozof, teolog, publicysta, biskup diecezjalny tarnowski w latach 1990–1997, arcybiskup metropolita lubelski w latach 1997–2011.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

W 1966 ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Chrobrego w Piotrkowie Trybunalskim. Studiował w Wyższym Częstochowskim Seminarium Duchownym w Krakowie. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1972 w Częstochowie. Od 4 listopada 1990 biskup diecezjalny tarnowski, a od 14 czerwca 1997 arcybiskup metropolita lubelski.

Doktor teologii Papieskiego Wydziału Teologicznego w Krakowie (1976), doktor filozofii Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Habilitował się w 1980 na podstawie rozprawy Prostota i dyskonfirmowalność jako kryteria heurystyczne w kosmologii relatywistycznej.

Od 1980 był kierownikiem Katedry Logiki i Metodologii na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie (od 2009 Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie). W latach 1982–1985 pełnił funkcję prodziekana, a od 1988 do 1990 dziekana Wydziału Filozoficznego tej uczelni. W 1981 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1988 zwyczajnym. Był wielkim kanclerzem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Wykładał m.in. w Berkeley, Oksfordzie, Catholic University of America w Waszyngtonie, Australian Catholic University w Sydney.

Był członkiem Komitetu Biologii Ewolucyjnej i Teoretycznej PAN, Europejskiej Akademii Nauki i Sztuki w Wiedniu, Kongregacji ds. Wychowania Katolickiego, Papieskiej Rady ds. Kultury, Komisji Wspólnej Episkopatu i Rządu RP, Komisji Episkopatu do Spraw Nauki Wiary, członek zagraniczny Rosyjskiej Akademii Nauk Przyrodniczych, przewodniczący Rady Episkopatu do Spraw Apostolstwa Świeckich i Rady Programowej KAI. Zasiadał we Wspólnej Grupie Roboczej Kościoła Katolickiego i Światowej Rady Kościołów (1999–2005), a także w Radzie Fundacji Auschwitz-Birkenau.

Publikował m.in. w „Tygodniku Powszechnym” i „Gazecie Wyborczej”. Współpracował także z Radiem eR, regionalno-katolicką rozgłośnią archidiecezji lubelskiej. Dawniej współpracował z miesięcznikami „Znak” i „Więź”, a także z „Rzeczpospolitą”, „Niedzielą” oraz Pierwszym Programem Polskiego Radia. W 1990 założył Wydawnictwo Diecezji Tarnowskiej BIBLOS[1]. W 1992 utworzył obecne Radio RDN Małopolska[2].

Autor ponad 50 książek i ponad 300 artykułów poświęconych problematyce filozoficznej, teologicznej, kulturowej, naukom przyrodniczym. Dużo miejsca w swojej pracy naukowej oraz w publicznych i duszpasterskich wystąpieniach poświęcał współczesnej integracji europejskiej oraz stosunkowi Kościoła Rzymskokatolickiego do Unii Europejskiej[3].

Zmarł nagle w Rzymie na zawał serca[4]. Uroczystości pogrzebowe pod przewodnictwem nuncjusza apostolskiego w Polsce abpa Celestina Migliore odbyły się 19 lutego 2011 w archikatedrze św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Lublinie. Mszę św. żałobną koncelebrowało ponad stu kardynałów, arcybiskupów i biskupów z Polski i ze świata.

[edytuj] Nagrody i wyróżnienia

W 2004 został laureatem Fenomenów Przekroju, nagrody przyznawanej przez tygodnik „Przekrój”. W 2005 otrzymał Medal św. Jerzego, nagrodę przyznawaną przez „Tygodnik Powszechny[5]. W 2007 został uhonorowany tytułem Człowieka Roku, wyróżnieniem przyznawanym przez „Gazetę Wyborczą”. Nagrodę otrzymał za konsekwentną obronę wartości ładu demokratycznego i pluralizmu, za chrześcijańskie świadectwo humanizmu i tolerancji. Laudację na cześć laureata wygłosiła profesor Barbara Skarga.

Tytułami doctora honoris causa uhonorowały go Akademia Rolnicza w Lublinie (2004), Uniwersytet Jagielloński (2005) oraz Akademia Medyczna w Lublinie (2007) .

17 lutego 2011 postanowieniem prezydenta RP Bronisława Komorowskiego został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski[6].

Przypisy

  1. Historia Wydawnictwa. biblos.pl. [dostęp 2011-03-01].
  2. Andrzej Niedojadło (red. nacz.), Encyklopedia Tarnowa, Tarnowskie Towarzystwo Kulturalne, Tarnów 2010, ISBN 978-83-87366-96-4, ss. 353–354.
  3. Damian Witoń: Zmarł arcybiskup Józef Życiński – wybitny badacz integracji europejskiej w kontekście nauczania Kościoła Katolickiego. uniaeuropejska.org, 2011-02-11. [dostęp 2011-08-05].
  4. Anna Gmiterek-Zabłocka: Bp Cisło: Powodem śmierci abp Życińskiego był zawał. lublin.gazeta.pl, 2011-02-11. [dostęp 2011-02-11].
  5. Medal Świętego Jerzego. tygodnik2003-2007.onet.pl. [dostęp 2010-07-30].
  6. M.P. z 2011 r. Nr 47, poz. 531

[edytuj] Bibliografia

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach