Józef Ferdynand

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Józef Ferdynand
Józef Ferdynand
generał pułkownik (niem. generaloberst)
Data i miejsce urodzenia 24 maja 1872
Salzburg
Data i miejsce śmierci 28 sierpnia 1942
Wiedeń
Przebieg służby
Siły zbrojne cesarska i królewska Armia
Jednostki 93 Pułk Piechoty
V Brygada Piechoty
3 Dywizja Piechoty
XIV Korpus
4 Armia
c. i k. Wojska Lotnicze
Stanowiska komendant pułku piechoty
komendant brygady piechoty
komendant dywizji piechoty
komendant korpusu
komendant armii
generalny inspektor Wojsk Lotniczych
Główne wojny i bitwy I wojna światowa

Józef Ferdynand Salwator Habsburg Toskański, niem. Josef Ferdinand Salvator Erzherzog von Österreich-Toskana (ur. 24 maja 1872 w Salzburgu, zm. 28 sierpnia 1942 w Wiedniu) - arcyksiążę austriacki z Domu Habsbursko-Lotaryńskiego, generał pułkownik cesarskiej i królewskiej Armii

Kariera wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Arcyksiążę Józef Ferdynand Salwator ukończył Wojskową Wyższą Szkołę Realną w Hranicach (niem. Mährisch Weißkirchen), a następnie Terezjańską Akademię Wojskową w Wiener Neustadt. 18 sierpnia 1892 został mianowany porucznikiem cesarskich strzelców tyrolskich (niem. Kaiserjäger). W latach 1895-1897 był słuchaczem Szkoły Wojennej w Wiedniu (niem. k.u.k. Kriegsschule).

W 1905 został komendantem 93 Pułku Piechoty w Krakowie, a trzy lata później komendantem V Brygady Piechoty w Linzu. 29 października 1908 awansował na generała majora. W styczniu 1911 został wyznaczony na stanowisko komendanta 3 Dywizji Piechoty w Linzu. Na tym stanowisku, 1 maja 1911, awansował na marszałka polnego porucznika (niem. Feldmarschalleutnant).

1 sierpnia 1914, w czasie mobilizacji, został mianowany komendantem XIV Korpusu oraz awansowany na generała piechoty. Od sierpnia 1914 brał udział w walkach specjalnej Grupy (14 KA i 14 Dywizja) skierowanej na pomoc 4 Armii generała Morisa Auffenberga. 2 września na czele Grupy Pościgowej (cztery dywizje piechoty i dwie dywizje kawalerii) za 4 Armią rosyjską, a 7 września walczący z 5 Armią rosyjską w rej. Posadowej.

Od 30 września 1914 był arcyksiążę wyznaczony na dowódcę 4 Armii austro-węgierskiej. Walczył pod Jarosławiem i 9 października pod Przeworskiem, a następnie toczył boje o przeprawę na rzeką San z 3 Armią rosyjska gen. Radko Dimitrijewa. W kolejnych miesiącach walczył arcyksiążę w bitwach pod Limanową oraz w pod Gorlicami. W dniach 4 – 7 lipca poniósł klęskę w operacji pod Urzędowem tracąc do niewoli 22,5 tys. żołnierzy. Z kolei 16 lipca w natarciu pod Krasnystawem był odrzucony przez siły 3 Armii, lecz rozpoczął natarcie na styk 3 i 4 Armii rosyjskiej. Jesienią 1915 armia Józefa Ferdynanda była podporządkowana Grupie Armii generała Aleksandra von Lisingena.

26 lutego 1916 arcyksiążę Józef Ferdynand został awansowany na generała pułkownika. Po klęsce nad rzeką Styr w tym samym roku zrzekł się dowodzenia armią. Od wiosny 1917 służył jako generalny inspektor Sił Powietrznych. Po rozpadzie Austro-Węgier w stanie spoczynku. Po anszlusie Austrii w 1938 więziony czasowo w obozie koncentracyjnym w Dachau.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Arcyksiążę Józef Ferdynand był synem ostatniego wielkiego księcia Toskanii Ferdynanda IV. Był dwukrotnie żonaty i miał dwoje dzieci: córkę Klaudię i syna Maksymiliana.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • K. A Zalesskij, I mirowaja wojna. Prawitieli i wojennaczalniki, wyd.: WECZE, Moskwa 2000.