Józef Fontana
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Józef II Fontana (ur. 1670 w Warszawie, zm. 1741, tamże), architekt polski, ojciec wybitnego architekta Jakuba oraz Jana Kantego. W jego pracach widać skłonność do stosowania barokowego klasycyzmu.
[edytuj] Ważniejsze projekty i prace
- zespół kościoła i klasztoru Pijarów w Szczuczynie (udział obok Józefa Pioli - początek kariery jako kierownik budowy),
- kościół w Sidrze z lat 1705-1783 (udział obok Józefa Pioli)
- Wspólnie z Antonio Solarim wybudował kościół pw. św. Jana Bożego i klasztor bonifratrów w Warszawie (poświęcony 1728),
- Z synem Jakubem pracował przy budowie kościoła franciszkanów w Warszawie,
- pałac Bielińskich w Warszawie przy Królewskiej (nie istniejący) przed 1730 r.
- pałac Bielińskich w Kozłówce,
- pałac Bielińskich w Otwocku Wielkim (współudział),
- kościół Bonifratrów w Warszawie,
- Brał udział w ostatniej fazie budowy kościoła św. Krzyża w Warszawie
- fasada kościoła Pijarów (garnizonowego) w Warszawie,
- przebudowa pałacu Czartoryskich przy ul. Krakowskie Przedmieście w Warszawie
- prace w pałacu w Wilanowie,
- wykonał plan przebudowy pałacu Kazimierzowskiego na koszary dla wojsk saskich w 1732 r. z (razem z pułkownikiem Jauchem),
- prawdopodobnie pracował przy kościele Wizytek w Warszawie,
- odbudowa Pałacu Prymasowskiego w Warszawie.
