Józef Garbień

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Józef Garbień
Jozef Garbien (2).jpg
Imię i nazwisko Józef Daniel Garbień
Data i miejsce
urodzenia
11 grudnia 1896
Łupków, Austro-Węgry 
Pseudonim "Tank"
Pozycja napastnik
Wzrost 178 cm
Masa ciała 82 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1910-1914
1915
1916-1928
1931-1933
Pogoń Stryj
Sokół Lwów
Pogoń Lwów
Oldboye Lwów


39+45 (32+28)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1922-1926  Polska 8 (2)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Józef Garbień
Józef Garbień
kapitan kapitan
Przebieg służby
Siły zbrojne Legiony Polskie
Wojsko Polskie
Jednostki I Brygada Legionów Polskich
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska (Bitwa o Lwów 1918-1919)
Odznaczenia
Odznaka I Brygady Legionów "Za wierną służbę" Krzyż Obrony Lwowa.jpg Krzyż Walecznych Krzyż Niepodległości Złoty Krzyż Zasługi
Pogoń Lwów, mistrz Polski z 1926 r., Garbień stoi pośrodku

Józef Daniel Garbień (ur. 11 grudnia 1896 w Łupkowie[1], zm. 3 maja 1954 w Cieszynie) – polski piłkarz, lekarz, doktor nauk medycznych, kapitan rezerwy służby zdrowia Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu szkół średnich w Stryju i Lwowie podjął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Ukończył je z tytułem doktora medycyny. Pracował jako chirurg, a także udziela się w Radzie Naukowej Wychowania Fizycznego w Warszawie. Od 1933 roku ordynator oddziału chirurgicznego i dyrektor szpitala im. Józefa Piłsudskiego w Chrzanowie.

Jednocześnie już w trakcie pobytu w szkole średniej rozpoczyna grę w piłkę nożną, gdzie gra dla Pogoni Stryj. We Lwowie nie przynależy do żadnego klubu. W związku z zaangażowaniem w działalność Sokoła i Drużyn Strzeleckich, po wybuchu wojny, w sierpniu 1914 roku Garbień wstąpił do I Brygady Legionów. Po jej rozwiązaniu trafił na front włoski. Odniósł także ciężką ranę podczas obrony Lwowa. Został mianowany do stopnia kapitana w Korpusie Oficerów Sanitarnych Lekarzy ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 (lok. 461).

Przez 15 lat bronił barw Pogoni Lwów przez kilka lat pełniąc rolę jej kapitana. Wystąpił także w 8 oficjalnych spotkaniach polskiej reprezentacji. Zadebiutował 28 maja 1922 w towarzyskim spotkaniu ze Szwecją na Stadionie Olimpijskim w Sztokholmie. Był to pierwszy wygrany mecz polskiej reprezentacji, a Garbień zdobył swojego premierowego, a dla Polski zwycięskiego gola w 74. minucie meczu, ustalającego wynik na 2:1.

Jako piłkarz i lekarz jednocześnie w 1925 roku wysunął projekt opieki medycznej nad sportowcami.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. 1904-1939. Księga pamiątkowa Lwowskiego Klubu Sportowego "Pogoń". Lwów: LKS "Pogoń", 1939, s. 97.