Józef Kossecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Józef Kossecki
Kossecki w Kielcach, 5-01-2007.jpg
Data i miejsce urodzenia 18 stycznia 1936
Kalisz
Przewodniczący Partii X
Przynależność polityczna Partia X
Okres urzędowania od 1995
do 1999
Poprzednik Stanisław Tymiński
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Józef Kossecki (ur. 18 stycznia 1936 r. w Kaliszu) – polski inżynier, politolog, cybernetyk społeczny, dziennikarz, publicysta, nauczyciel akademicki i polityk.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W 1958 ukończył studia na Wydziale Budownictwa Przemysłowego Politechniki Śląskiej w Gliwicach, po czym został zatrudniony na tej uczelni jako asystent, a następnie jako starszy asystent. Był tam zatrudniony do 1960.

W 1961 krótko pracował w biurze projektów "Separator" w Gliwicach. Następnie rozpoczął studia doktoranckie w Instytucie Podstawowych Problemów Techniki PAN w Warszawie. W IPPT PAN pracował jako adiunkt do 1973. Opublikował w tym czasie kilkanaście artykułów naukowych z zakresu mechaniki teoretycznej. Zmienił dyscyplinę naukową z nauk technicznych na nauki społeczne. W późniejszym czasie teorie Mazura znacząco rozwinął i uogólnił opracowując m.in. ogólną jakościową teorię informacji, oraz teorię procesu cybernetycznego. W 1969 opracował własną teorię cywilizacji, która wydana została w 1996 jako Podstawy nauki porównawczej o cywilizacjach.

W 1973 jako docent został pracownikiem naukowym w Międzywydziałowym Instytucie Nauk Społeczno-Politycznych WSP w Kielcach. W latach 70. propagował cybernetykę społeczną m.in. w ramach fakultatywnych wykładów objazdowych w głównych ośrodkach akademickich kraju. W latach 1972-1987 wykładał cybernetykę społeczną na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego.

Po likwidacji Zakładu Cybernetyki na początku lat 80. Kossecki był pracownikiem Zakładu Socjologii INP WSP w Kielcach. W pierwszej połowie lat 80. z powodu działalności politycznej był przez 4 lata na bezpłatnym urlopie w macierzystej uczelni. W 1982 prowadził wykłady zlecone nt. wojny informacyjnej w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR. Później miał również prelekcje w Wojskowej Akademii Politycznej i Akademii Sztabu Generalnego.

W 1985 został członkiem organizacji ORMO. Po roku został szefem szkolenia w dzielnicy Warszawa – Śródmieście. Był majorem tej formacji. Stworzył i zrealizował w latach 1986-1988 program szkolenia członków ORMO w prawie wszystkich ministerstwach. Prowadził także wykłady w Wyższej Szkole Oficerskiej MSW w Legionowie.

Jako pracę awansową napisał książkę Cybernetyka społeczna, wydaną w części w 1973, zaś w całości 2 lata później. Na podstawie specjalnej procedury obowiązującej wówczas dla tzw. nauk niedysertabilnych (takich, dla których nie było rady kompetentnej do nadawania habilitacji z danej dziedziny), przyznano mu tytuł docenta. Recenzentem jego dorobku naukowego dla Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej był Marian Mazur. Początkowo Kossecki był docentem kontraktowym, zaś od 1977 docentem mianowanym przez ministra.

Zajmuje się politologią, a zwłaszcza teorią sterowania społecznego (cybernetyką społeczną). Od połowy lat 90 dużo uwagi poświęca metacybernetyce. Był promotorem kilkuset prac naukowych. W 2001 przeszedł na emeryturę. Podjął następnie m.in. współpracę z naukowcami z Ukrainy.

Za działalność naukową był wyróżniany nagrodami Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Cybernetycznego, w jego ramach w połowie lat 80. prowadził m.in. kurs cybernetyki społecznej w Sekcji Psychocybernetyki PTC. Jest członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy RP.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W 1958 wraz z m.in. Przemysławem Górnym współtworzył tajną narodową organizacją pod nazwą Liga Narodowo-Demokratyczna, a następnie organizował jej warszawski odział. 7 maja 1960 wraz z innymi działaczami tej organizacji został aresztowany przez SB. 29 maja 1961, po tajnym procesie został skazany na karę dwóch lat pozbawienia wolności. W więzieniu przebywał do 19 grudnia 1961. (19 lutego 1992 Sąd Najwyższy dokonał jego rehabilitacji[1]).

W 1974 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, do której należał aż do jej rozwiązania w 1990. Od końca lat 70. do końca lat 80. był prezesem Towarzystwa Kultury Moralnej, walczącego z przerywaniem ciąży. W 1980 rozpoczął działania w zorganizowanym pod patronatem Komitetu Warszawskiego PZPR Klubie Partyjnej Inteligencji Twórczej "Warszawa 80". W latach 1980-1981 publikował w "Biuletynie" Komitetu Warszawskiego PZPR. Wchodził w pierwotny skład redakcji tygodnika Rzeczywistość. W 1983 został sekretarzem ds. propagandy ZP "Grunwald", był również I sekretarzem Podstawowej Organizacji Partyjnej PZPR w stowarzyszeniu.

Od lat 70. publikował dużo artykułów prasowych, początkowo w prasie PRL-owskiej (np. Trybuna Ludu, Walka Młodych, Prawo i Życie, Rzeczywistość, Żołnierz Wolności, Wojsko Ludowe), a także w biuletynach informacyjnych KW PZPR, Zjednoczenia Patriotycznego "Grunwald" oraz Towarzystwa Kultury Moralnej, od lat 90. głównie w organie prasowym Partii X oraz prasie o charakterze narodowym.

Po zawieszeniu w 1990 działalności przez LND, wstąpił do Partii X. Od 1991 był członkiem Reprezentacji Krajowej Partii X, a w 16 grudnia 1991 został zastępcą Stanisława Tymińskiego. W wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia kandydował z warszawskiej listy tej partii do Sejmu uzyskując 3112 głosów. Od 1995 do momentu rozwiązania "Partii X" w 1999 pełnił funkcję przewodniczącego organizacji. W tym czasie partia zmieniła nazwę na "Partia X Patriotów Polskich". W 1999 wycofał się z życia politycznego.

Współpraca z SB[edytuj | edytuj kod]

W latach 1963-1978 zarejestrowany jako tajny współpracownik ps. "X", "Rybak" i konsultant ps. "Rybak"[2]. W grudniu 2008, na wniosek Waldemara Kuczyńskiego, Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, przekazała wnioskodawcy dokument stwierdzający, że Józef Kossecki, pseudonim "Rybak", "X" był osobą przekazującą informacje organom bezpieczeństwa państwa na temat Kuczyńskiego[3].

Ważniejsze publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Cybernetyka społeczna, t. I. Wyd. Centralny Ośrodek Metodyczny Studiów Nauk Politycznych, Warszawa 1973.
  • Cybernetyka kultury. Wyd. PIW, Warszawa 1974. Seria: Biblioteka Myśli Współczesnej.
  • Cybernetyka społeczna. PWN, Warszawa 1975.
  • Kossecki J., (red.) 1976, Cybernetyka społeczna. Wyd. WSP w Kielcach, Kielce.
  • Tajemnice mafii politycznych. Wyd. Iskry, Warszawa 1978.
  • Wzajemne oddziaływania sterownicze państw jako układów samodzielnych. Wyd. WSP, Kielce 1980.
  • Problemy sterowania społecznego. Wyd. PZGraf. RSW, Warszawa 1980.
  • Cybernetyka społeczna. Wyd. 2 rozsz., PWN, Warszawa 1981. ISBN 83-01-02314-7
  • Gry sił i interesów w historii. Wyd. Iskry, Warszawa 1981. ISBN 83-207-0287-9
  • Refleksje o reformie systemu sterowania społecznego w Polsce. Wydawnictwa Rady Uczelnianej SZSP UW, Warszawa 1981.
  • Geografia opozycji politycznej w Polsce w latach 1976-1981. Wyd. MON, Warszawa 1983. Seria: Ideologia Polityka Obronność. ISBN 83-11-07019-9
  • Tajniki sterowania ludźmi. Wyd. KAW, Warszawa 1984. ISBN 83-03-00422-0 Fragmenty
  • Granice manipulacji. Wyd. MAW, Warszawa 1984. ISBN 83-203-1280-9
  • Jak sterować społeczeństwem. Wyd. MAW, Warszawa 1984. ISBN 82-203-1799-1
  • Elementy historii trockizmu. Biuletyn A-Z, nr 1-2. Wyd. Wydział Organizacyjny ZG ZSMP, Zespół Informacji, Warszawa 1985.
  • Tajemnice mafii politycznych. Wyd. 2 rozsz., Wyd. Szumacher, Kielce 1991.
  • Korzenie polityki. Wyd. RON, Warszawa 1992.
  • Kossecki J., Tymiński S., Plan „X”. Polska potrzebuje gospodarza!. Wyd. b.d., Warszawa, 1992.
  • Podstawy nauki porównawczej o cywilizacjach. Wyd. WZiA WSP, Kielce 1996.
  • Cybernetyczna analiza systemów i procesów społecznych. Wyd. WZiA WSP, Kielce 1996.
  • Totalna wojna informacyjna XX wieku a II RP [Rzeczpospolita Polska]. Wyd. WSP, Kielce 1997.
  • Historia systemu sterowania społecznego Kościoła Katolickiego. Wyd. Pomorskie Towarzystwo Edukacyjne FAMA, Bydgoszcz 1999. ISBN 83-910680-1-3
  • Wpływ totalnej wojny informacyjnej na dzieje PRL. Wyd. b.d., Kielce 1999. (Obszerne fragmenty dotyczące manipulacji nauką polską w okresie PRL, pdf)
  • Elementy nowoczesnej wiedzy o sterowaniu ludźmi. Socjotechnika, socjocybernetyka, psychocybernetyka. Skrypt dla oficerów policji. Wyd. WZiA Akademii Świętokrzyskiej, Kielce 2001. ISBN 83-87798-18-5
  • Podstawy nowoczesnej nauki porównawczej o cywilizacjach. Socjologia porównawcza cywilizacji. Wyd. Śląsk Sp. z o.o. Wydawnictwo Naukowe, Katowice 2003. ISBN 83-7164-387-X
  • Metacybernetyka. Wyd. b.d., Kielce-Warszawa 2005.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jego właściwe nazwisko brzmi Józef Maria Stefan Ferdynand Kossecki. Pochodzi ze starej szlacheckiej rodziny Kosseckich herbu Rawicz (dawniej używana była nazwa Rawa). Jego ojciec, Stefan Kossecki był oficerem Wojska Polskiego, który we wrześniu 1939 roku dowodził 18 Dywizją Piechoty.

W 1965 Józef Kossecki ożenił się z Elżbietą z domu Sulimierską herbu Stary Koń. Jest ona profesorem zatrudnionym w Instytucie Podstawowych Problemów Techniki PAN. Mają razem 5 dzieci: Annę, Marię, Stefana, Pawła, oraz Jadwigę.

Przypisy

  1. Porównaj np. Winni służby narodowi. [w:] "Nowy Świat", 20 lutego 1992. Również: Jan Ordyński, Docent Kossecki uniewinniony. [w:] Rzeczpospolita, nr 44 (3082), 21 lutego 1992 r., s. 2. Najszersze jak dotychczas opracowanie elementów historii całego okresu działania Ligi Narodowo-Demokratycznej zawiera książka Kosseckiego Wpływ totalnej wojny informacyjnej na dzieje PRL (1999).
  2. Cyt za: "Marzec 1968 w dokumentach MSW". Red. Franciszek Dąbrowski, Piotr Gontarczyk, Paweł Tomasik. IPN 2008 s. 464. Patrz też wypowiedzi prof. Andrzej Friszke w artykule: Maja Narbutt, "Pan minister i pan X", Rzeczpospolita, nr 52 (7953), z 1-2 marca 2008, s. A14-A15. Również w: Sławomir Cenckiewicz, "„Endekoesbecja”. Dezintegracja Polskiego Związku Katolicko-Społecznego w latach 1982–1986". [w:] Aparat Represji w Polsce Ludowej 1944–1989, nr 1 (5)/2007, s. 343-456.
  3. Dokument IPN z datą 17 XII 2008 zamieszczony został na stronie Kuczyńskiego

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zofia Jabłonowska-Ratajska, et. al. red., Woreyd Almanach 2001, Wyd. Woreyd, Warszawa 2001, s. 210. (hasło "Józef Kossecki") ISBN 83-914150-1-5 (także w: Woreyd Almanach 2000, Wyd. Woreyd, Warszawa 1999, s. 178)
  • Andrzej Friszke, Opozycja polityczna w PRL 1945-1980. Wyd. Aneks, Londyn 1994. ISBN 1-897962-03-7
  • Jan Ordyński, Docent Kossecki uniewinniony. [w:] Rzeczpospolita, nr 44 (3082), 21 lutego 1992 r., s. 2.
  • Krystyna A. Paszkiewicz, red., Partie i koalicje polityczne III Rzeczypospolitej, Wyd. 3, uzup. i uaktualnione, Wydaw. Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2004, ss. 255. Seria: Acta Universitatis Wratislaviensis, No 2635, ISBN 83-229-2493-3
  • Winni służby narodowi. [w:] "Nowy Świat", 20 lutego 1992.
  • Akta sprawy Józefa Kosseckiego i innych, Archiwum Sądu Wojewódzkiego dla m.st. Warszawy, sygn. IV K. 51/61.
  • Wyrok Izby Karnej Sądu Najwyższego w Warszawie, z dnia 26 maja 1964 r. w sprawie Józefa Kosseckiego i innych. Archiwum Sądu Najwyższego sygn. akt. I K. 1063/61.
  • Akta Sądu Najwyższego, sygn. II KRN 360/91 (z procesu rehabilitacyjnego członków Ligi Narodowo-Demokratycznej).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]