Józef Kowalski-Wierusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Józef Wierusz-Kowalski (ur. 16 marca 1866 w Puławach, zm. 30 listopada 1927 w Ankarze w Turcji) − polski fizyk i dyplomata.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Praca naukowa[edytuj | edytuj kod]

Początkowo studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim, ale po roku przeniósł się na Uniwersytet w Getyndze, gdzie podjął studia fizyczne. Zajmował się początkowo własnościami szkła, w tym jego wytrzymałością. W 1889 przedstawił pracę doktorską "Untersuchungen über die Festigkeit des Glases". Następnie pracował w Berlinie i Würzburgu, a od 1891 na Politechnice w Zurychu, skąd w 1892 przeniósł się na Uniwersytet w Bernie. W 1894 przyjął propozycję zorganizowania wydziału nauk matematycznych i przyrodniczych na Uniwersytetu we Fryburgu w Szwajcarii. Objął tam katedrę fizyki, a w roku akademickim 1897−98 piastował funkcję rektora. Jego główną dziedziną badań była luminescencja mieszanin ziem rzadkich ze związkami metali alkalicznych pod wpływem promieniowania nadfioletowego i promieniowania katodowego, a także fosforescencja związków ziem rzadkich i związków organicznych, w 1910 odkrył zjawisko tzw. fosforescencji postępowej. Za prace w tej dziedzinie wyróżnił go w 1912 Uniwersytet Harvarda. Ponadto zajmował się doświadczeniami z wyładowaniami elektrycznymi. Jego asystentem we Fryburgu był Ignacy Mościcki.

W 1915 objął wykłady na Uniwersytecie Warszawskim i Politechnice Warszawskiej, organizował Zakład Fizyczny Uniwersytetu. W 1919 został mianowany profesorem Politechniki.

Dyplomacja[edytuj | edytuj kod]

1 lipca 1919 został mianowany posłem RP w Watykanie, jako pierwszy przedstawiciel Polski w II RP. 30 lipca 1921 objął poselstwo RP w Hadze, gdzie okazyjnie zajmował się też pracą naukową. Od 1 stycznia 1925 był posłem w Wiedniu, a od 4 października 1926 do 21 października 1927 w Ankarze, gdzie następnie zmarł. Był członkiem Komisji Współpracy Intelektualnej Ligi Narodów (w miejsce Marii Skłodowskiej-Curie).

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Syn dr Tadeusza Wierusz-Kowalskiego (1841−1904), właściciela majątku Olbięcin w latach 18691904 i Julii Wasilewskiej. Ojciec m.in. Jana Wierusza Kowalskiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]