Józef Leśniewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Józef Leśniewski
Leśniewski Józef.jpg
Data i miejsce urodzenia 26 września 1867
Imperium Rosyjskie Poznajów
Data i miejsce śmierci 3 października 1921
Polska Warszawa
3. Minister spraw wojskowych
Okres urzędowania od 27 lutego 1919
do 9 sierpnia 1920
Poprzednik Jan Wroczyński
Następca Kazimierz Sosnkowski
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych
Grób Józefa Leśniewskiego na Cmentarzu Powązkowskim

Józef Krzysztof Leśniewski herbu Gryf (ur. 26 września 1867 w majątku Poznajów koło Witebska, zm. 3 października 1921 w Warszawie) – generał major Armii Imperium Rosyjskiego i generał dywizji Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Korpus Kadetów w Połocku i Oficerska Szkołę Piechoty w Petersburgu. Od 1886 zawodowy oficer rosyjskiej piechoty. Do 1907 służył w gwardii. Po awansie na pułkownika dowódca pułku piechoty. W I wojnie światowej dowódca brygady piechoty. Generał major z 1914. Później dowódca dywizji piechoty. Ranny w walkach, odznaczony najwyższymi rosyjskimi orderami bojowymi.

W okresie od czerwca 1917 do lutego 1918 dowódca 3 Dywizji Strzelców w I Korpusie Polskim w Rosji. W wyniku zatargów z dowództwem korpusu w lutym 1918 przeniósł się na Ukrainę i organizował do maja 1918 III Korpus Polski. Z jego pozostałościami dotarł do Polski.

W okresie od grudnia 1918 do lutego 1919 dowódca Grupy Operacyjnej w czasie walk o Lwów. W trakcie tych walk zginął syn Adam. 27 lutego 1919 mianowany generałem porucznikiem[1] (później zweryfikowany w stopniu generała dywizji ze starszeństwem z 1 czerwca 1919). Od lutego 1919 do sierpnia 1920 Minister Spraw Wojskowych i członek Rady Obrony Państwa (kolejno w rządach Ignacego Paderewskiego, Leopolda Skulskiego, Władysława Grabskiego oraz Wincentego Witosa). Od sierpnia 1920 był przewodniczący Oficerskiego Trybunału Orzekającego (m.in. sprawy przyjęcia do służby w Wojsku Polskim) i członkiem Rady Wojennej.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 43 z 17.04.1919 r.(Generała-majora Leśniewskiego Józefa mianuję z dniem dzisiejszym generałem-porucznikiem. Dnia 27 lutego 1919 r. Wódz Naczelny Józef Piłsudski).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • T. Kryska Karski – Generałowie Polski Niepodległej, Wyd. Editions Spotkania, Warszawa 1991
  • H.P. Kosk – Generalicja polska, t. 1, Wyd. Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 2001, ISBN 83-87103-81-0