Józef Maria Grassi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Autoportret
Portret księcia Józefa Poniatowskiego

Józef Maria Grassi (ur. 22 kwietnia 1757 w Wiedniu; zm. 7 stycznia 1838 w Dreźnie; także Giuseppe Grassi) – malarz austriacki, czynny w Wiedniu, Dreźnie i Warszawie.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Józef Maria Grassi był synem włoskiego złotnika Ottilio Grassiego i Antoniny z Winterhalterów, młodszym bratem rzeźbiarza Antoniego Mateusza Grassiego.

Grassi studiował 1768-1791 na Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu. Niezadowolony z traktowania przez władze uczelni, przeniósł się do Warszawy, gdzie w latach 1791-1794 zasłynął jako portrecista. Stworzył wiele portretów przedstawicieli polskiej arystokracji. Zaprzyjaźnił się wówczas z miniaturzystą Józefem Kosińskim i portrecistą Kazimierzem Wojniakowskim.

W latach 1795-1799 przebywał w Wiedniu.

W roku 1799 został powołany na stanowisko profesora Akademii Sztuk Pięknych w Dreźnie. Do jego uczniów należał m.in. Antoni Blank. W latach 1816-1821 pełnił obowiązki opiekuna stypendystów królestwa Saksonii w Rzymie. Był członkiem Akademii Św. Łukasza w Rzymie.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Malarstwo Grassiego wykazuje cechy akademickiego klasycyzmu. Stworzył wiele portretów przedstawicieli polskiej arystokracji, także w okresie pobytu w Dreźnie i w Wiedniu. Podczas pobytu w Warszawie portretował też arystokratów rosyjskich.

Dla sztuki polskiej szczególne znaczenie mają jego portrety Tadeusza Kościuszki w zbroi rycerskiej (1792) oraz wspartego na szabli księcia Józefa Poniatowskiego (1789).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janina Ruszczycówna: Słownik Artystów Polskich i obcych w Polsce działających, T. II, Wrocław. Warszawa. Kraków. Gdańsk, 1975
Wikimedia Commons