Józef Maria de Yermo y Parres

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty
Józef Maria de Yermo y Parres
José Maria de Yermo y Parres
prezbiter
San José de Yermo y los hermanos Tritschler.JPG
Data urodzenia 10 listopada 1851
posiadłość Jalmolonga, Malinalco (Meksyk)
Data śmierci 20 września 1904
Puebla
Kościół/
wyznanie
katolicki
Data beatyfikacji 6 maja 1990
Mexico City
przez Jana Pawła II
Data kanonizacji 21 sierpnia 2000
Watykan, Plac Świętego Piotra
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 20 września

Józef Maria de Yermo y Parres, José Maria de Yermo y Parres (ur. 10 listopada 1851 w Jalmolonga, zm. 20 września 1904 w Puebla de los Angeles) – meksykański ksiądz, założyciel Zgromadzenia Służebnic Najświętszego Serca Jezusa i Ubogich, święty Kościoła katolickiego.

Jego matka zmarła kilka dni po jego narodzinach. Mając 16 lat wstąpił do Zgromadzenia Misyjnego w stolicy Meksyku, po czym po krótkim tam pobycie przeniósł się do diecezji León w Guanajuato[1]. Święcenia kapłańskie otrzymał w dniu 24 sierpnia 1879 roku i powierzono mu dwie małe parafie na peryferiach miasta: El Calvario i Santo Nińo.

13 grudnia 1885 założył zgromadzenie zakonne Służebnic Najświętszego Serca Jezusa i Ubogich. Znany był z tego, że zakładał szpitalne domy dziecka, szkoły, przytułki dla starców, sierot i samotnych kobiet.

Pod koniec życia, wraz ze swym zgromadzeniem, przeprowadził misję wśród indiańskiego szczepu Tarahumara, zamieszkującego północne tereny Meksyku.

Józef Maria został beatyfikowany 6 maja 1990 w Meksyku a kanonizowany 21 sierpnia 2000 w Watykanie. Obu aktów dokonał papież Jan Paweł II.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Saint Jose Maria de Yermo y Parres (ang.). Saints.SQPN.com. [dostęp 2012-03-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]