Józef Michał Łukasiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Józef Michał Łukasiewicz, Łukaszewicz (żył w XVIII wieku) – kupiec, rajca, prezydent Warszawy, członek Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucji Rządowej.[1]

Był zamożnym kupcem i posiadał kamienicę przy Rynku Starego Miasta.

Łukasiewicz należał do bliskich współpracowników prezydenta Jana Dekerta. Od 1791 do 13 kwietnia 1792 był prezydentem Starej Warszawy (jej ostatnim prezydentem). Następnie - od kwietnia 1792 - był wiceprezydentem Warszawy. W okresie od 30 sierpnia 1792 do 21 marca 1793 sprawował urząd prezydenta miasta. 20 listopada 1794 komendant Warszawy generał Fiodor Fiodorowicz Buxhövden mianował go jednym z dwóch prezydentów Warszawy (wraz z Andrzejem Rafałowiczem). Był nim do 25 lipca 1796.

Źródło: Encyklopedia Warszawy z 1994

Przypisy

  1. Adam Skałkowski, Towarzystwo przyjaciół konstytucji 3 maja, Kórnik, 1930, s. 73.