Józef Michał Poniatowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Józef Michał Poniatowski książę de Monterotondo herbu Ciołek (ur. 21 lutego 1816 w Rzymie, zm. 3 lipca 1873 w Londynie) – polski kompozytor, śpiewak (tenor) i dyplomata.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Stanisława Poniatowskiego, brata stryjecznego księcia Józefa Poniatowskiego i Kasandry Luci.

Kształcił się we Florencji, interesując się od młodych lat muzyką i śpiewem, posiadał doskonały głos tenorowy. Został naturalizowany w Toskanii i wyniesiony do godności księcia Monterotondo przez wielkiego księcia Leopolda II; w 1850 otrzymał austriacki tytuł książęcy. W czasie Wiosny Ludów dwukrotnie był wybierany do Izby Deputowanych we Florencji. Od grudnia 1849 został posłem Toskanii w Brukseli, w latach 1850-1853 - w Londynie. W 1854 osiadł w Paryżu, otrzymał od Napoleona III godność senatora francuskiego, i kilkakrotnie był wysyłany we francuskich misjach dyplomatycznych.

W latach 1871-1873 był towarzyszem wygnania Napoleona III w Anglii.

Był żonaty z Matyldą Perotti. Jego synem był Józef Stanisław Poniatowski, córka Izabela wyszła za szlachcica florenckiego di Ricci, córka tej pary Anna Maria za Aleksandra Walewskiego.

Został pochowany na centarzu przy St. Mary's R.C. Church w Chislehurst.

Ważniejsze utwory[edytuj | edytuj kod]

Napisał dla scen włoskich Paryża i Londynu kilka oper:

  • Giovanni da Procida (1840, Lukka),
  • Don Desiderio (1840 Piza, 1858 Paryż),
  • Ruy-Blas (1843, Lucca)
  • Bonifazio de' Geremei (1843, Rzym)
  • La sposa d'Abido (1846, Wenecja)
  • Malek Adhel (1846, Genua)
  • Esmeralda (1847, Florencja)
  • Pierre de Medicis (1860, Paryż)
  • Au travers du mur (1861, Paryż)
  • L'Aventurier (1865, Paryż)
  • La Contessina (1868, Paryż)
  • Gelmina (1872, Londyn)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryszard D. Golianek: Gatunki operowe w twórczości Józefa Michała Ksawerego Poniatowskiego, w: "Polski Rocznik Muzykologiczny" 2006, s. 139-153.