Józef Prądzyński (duchowny)

Józef Prądzyński (1877–1942)

Józef Prądzyński (ur. 1877, zm. 1942) – ksiądz prałat, senator RP, organizator życia społeczno-gospodarczego i katolickiego w Wielkopolsce, współzałożyciel w 1939 konspiracyjnej organizacji "Ojczyzna". Filister hc i duszpasterz Korporacji Studentów Uniwerytetu Poznańskiego Baltia, senator I kadencji w II RP.

Życiorys

Święcenia kapłańskie otrzymał w 1901 Związał się z Ligą Narodową. W latach 1912–1917 sprawował posługę duszpasterską w Gnieźnie. Zasiadał wówczas w kierownictwie dziennika "Lech" i był współredaktorem tygodnika "Wiadomości Parafialne". Aktywnie działał na rzecz odzyskania przez Polskę niepodległości. Był członkiem Naczelnej Rady Ludowej w Poznaniu, w której odpowiadał za Wydział Prasy i Propagandy. Podczas powstania wielkopolskiego został mianowany dziekanem generalnym Sił Zbrojnych Polskich w byłym zaborze pruskim. Z funkcji tej został zwolniony na własną prośbę z dniem 1 stycznia 1920 roku . Za organizację duszpasterstwa wojskowego uzyskał pochwałę dowódcy Frontu Wielkopolskiego, gen. broni Józefa Dowbor-Muśnickiego i biskupa Wojska Polskiego, Stanisława Galla . W latach 1917–1925 był sekretarzem generalnym Związku Kapłanów "Unitas", a od 1925 jego prezesem. Był redaktorem organu prasowego Związku pt. "Wiadomości dla Duchowieństwa". Opracował statut dla powstałej na zjeździe episkopatu 26–30 sierpnia 1919 w Gnieźnie Ligi Katolickiej, a od 1922 był jej sekretarzem generalnym. Od 1927 sprawował funkcję prezesa Związku Młodzieży Polskiej. Był duszpasterzem akademickim Uniwersytetu Poznańskiego. Po klęsce w wojnie obronnej w 1939, w październiku tego roku współtworzył w Poznaniu wraz z Kiryłem Sosnowskim i hrabią Adolfem Bnińskim konspiracyjną organizację o charakterze narodowym "Ojczyzna". Aresztowany 3 maja 1941 przez gestapo, został osadzony w Forcie VIII w Poznaniu, a następnie w obozie koncentracyjnym w Dachau, gdzie zginął w 1942. Pośmiertnie otrzymał krzyż Virtuti Militari.