Józef Rybicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Jozef rybicki.jpg
Kpt. Józef Rybicki "Andrzej" (z przodu po prawej) podczas powstania warszawskiego bezpośrednio po akcji opanowania kościoła św. Krzyża i Komendy Policji dnia 23 sierpnia, na terenie posesji Komendy Policji.

Józef Roman Rybicki (ur. 18 grudnia 1901, zm. 9 maja 1986 w Warszawie) – polski filolog klasyczny, nauczyciel, żołnierz AK ps. Andrzej - dowódca Kedywu okręgu warszawskiego, uczestnik powstania warszawskiego, członek WiN, więzień polityczny w latach 1947-1954, działacz środowisk abstynenckich, współzałożyciel KOR-u. Jeden z twórców Polskiego Porozumienia Niepodległościowego.

[edytuj] Biografia

Syn Olgi, z zawodu nauczycielki i Zygmunta (1863-1915) - sędziego. Józef Rybicki od 1917 roku mieszkał w Wadowicach, a później we Lwowie. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej jako żołnierz w Małopolskich Oddziałach Armii Ochotniczej. 2 lipca 1927 poślubił Stefanię Neuman. Od 1940 działał w polskim podziemiu zbrojnym.

Został dwukrotnie odznaczony Orderem Virtuti Militari i czterokrotnie Krzyżem Walecznych. Został pochowany na cmentarzu w Milanówku.

23 września 2006 r. został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego.

W 2003 roku nakładem Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego ukazała się książka zatytułowana "Notatki szefa warszawskiego Kedywu", w której umieszczono sporządzone przez niego dokumenty i zapiski.

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj