Józefina Amalia Potocka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Józefina Amalia Potocka

Józefina Amalia Potocka z Mniszchów ( ur. 29 sierpnia 1752, zm. w październiku 1798 w Sankt Petersburgu) – malarka-amatorka, kolekcjonerka obrazów.

Córka Jerzego Augusta Mniszcha i Marii Amalii z Brühlów (1737-1772 w Dukli).

Przyszły mąż Józefiny, Stanisław Szczęsny Potocki, ślub greckokatolicki ukrywany przed Potockimi wziął z Gertrudą z Komorowskich w Niestanicach, 16 grudnia 1770.

Matce Józefiny: Amalii Mniszchowej przypisywane jest zorganizowanie 13 lutego 1771 wspólnie z Potockimi zamachu na pierwszą żonę młodego (18-letniego) wówczas Szczęsnego Potockiego Gertrudę z Komorowskich w związku z tym, że małżeństwo z Potockim Mniszchowie i Potoccy planowali dla Józefiny. Zamachu dokonano we włościach Mniszchów, w okolicach Dukli. Rok później w wieku 35 lat zmarła Amalia — według wersji oficjalnie ogłoszonej przez rodzinę na gruźlicę, inna wersja mówi, że po zażyciu trucizny.

Dwa lata po śmierci matki, 1 grudnia 1774, w Dukli, Józefina Mniszchówna wyszła za mąż za tak pożądanego dla niej przez rodziców Stanisława Szczęsnego Potockiego, wówczas już wdowca po zmarłej Gertrudzie. Mieli jedenaścioro dzieci, ale tylko trojgu przypisuje się ojcostwo Stanisława Szczęsnego[1].

Przebywając w 1793 roku w Sankt Petersburgu, Szczęsny spotkał małżonkę, Józefinę Amalię, z którą nie żył od pewnego czasu. Porozumiał się z nią w sprawach majątkowych i w zamian za przekazanie jej w zarząd wszystkich majątków otrzymywał rentę w wysokości 900 tysięcy złotych polskich.

Na początku 1798 r. w Kamieńcu Podolskim sąd konsystorski ogłosił rozwód Stanisława z Józefiną, która zmarła w październiku w Sankt Petersburgu.

Jej dzieci:

(1786-1832)

Przypisy

  1. Łojek J. (1983, wyd. II), Potomkowie Szczęsnego. Dzieje fortuny Potockich z Tulczyna 1799-1921, Lublin, Wydawnictwo Lubelskie, ISBN 83-222-0119-2