József Szigeti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Plakat koncertowy z roku 1930

József Szigeti (ur. 5 września 1892 w Budapeszcie, zm. 19 lutego 1973 w Lucernie) – skrzypek amerykański pochodzenia węgierskiego.

W dzieciństwie uczył sie gry na skrzypcach u Jenő Hubaya. Zadebiutował w Berlinie w wieku trzynastu lat i wyruszył jako cudowne dziecko w tournée koncertowe po Europie.

W roku 1913 występował w Anglii wraz z Ferruccio Busonim. W roku 1913 zamieszkał w Szwajcarii. W latach 1917-1925 był profesorem klasy skrzypiec w konserwatorium w Genewie.

W roku 1925 wystąpił po raz pierwszy w USA z koncertem skrzypcowym Ludwiga van Beethovena z towarzyszeniem Orkiestry Filadelfijskiej pod batutą Leopolda Stokowskiego.

Na początku II wojny światowej 1940 zamieszkał na stałe w USA, w roku 1951 otrzymał obywatelstwo amerykańskie.

Wraz z pianistą węgierskim Andorem Földesem utworzył duet, w którym występował w ciągu 3 lat w wielu miastach USA. Występował też w kwartetach z Mieczysławem Horszowskim (fortepian), Pablem Casalsem (wiolonczela) i Aleksandrem Schneiderem (skrzypce).

W roku 1960 zamieszkał w Szwajcarii, gdzie zajął się działalnością pedagogiczną.

W repertuarze Józsefa Szigetiego dominowały utwory współczesne. Béla Bartók zadedykował mu „Kontrasty“ na fortepian, skrzypce i klarnet, Alfredo Casella skomponował dla niego Concerto in la minore per violino ed orchestra, którego prawykonanie z udziałem Szigetiego odbyło się 1928 w Moskwie.

Szigeti wykonywał też dzieła Ravela, Roussela, Milhauda, Strawinskiego i Albana Berga.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • With Strings Attached, New York, 1947
  • A Violinist's Notebook, London, 1965
  • Szigeti on the Violin: Improvisations an a Violinist's Themes, New York, 1969

Internet[edytuj | edytuj kod]