Jądro grzbietowe Clarke'a
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jądro grzbietowe Clarke'a (łac. nucleus dorsalis, ang. dorsal nucleus of Clarke) – niewielka, parzysta blaszka istoty szarej rdzenia kręgowego, rozciągająca się od segmentu (C8) Th1 do L3 w podstawie rogu tylnego rdzenia. Według podziału Rexeda jądro grzbietowe znajduje się w blaszce VII. W rdzeniu przedłużonym odpowiada mu jądro klinowate dodatkowe. Daje początek drodze rdzeniowo-móżdżkowej tylnej (tractus spinocerebellaris posterior).
Funkcją jądra grzbietowego Clarke'a jest przekazywanie impulsów czuciowych z wrzecionek nerwowo-mięśniowych i wrzecionek nerwowo-ścięgnowych (nieuświadomione czucie głębokie) do móżdżku.
Opisał je brytyjski neurolog Jacob Augustus Lockhart Clarke.
Bibliografia [edytuj]
- James D. Fix: Neuroanatomia. Wrocław: Urban & Partner, 1997, s. 110, 123. ISBN 83-85842-81-0.