Jądro pasma samotnego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jądro pasma samotnego
Gray696.svg
Jądra nerwów czaszkowych - ruchowe (różowe) oraz czuciowe (niebieskie)
Łacina Nucleus tractii solitarii vel Nucleus solitarius
Angielski Nucleus of the solitary tract
Narządy Mózgowie

Jądro pasma samotnego (łac. nucleus tracti solitarii vel nucleus solitarius) – znajduje się w rdzeniu przedłużonym. Wraz z innymi częściami mózgowia odpowiada za integrację funkcji autonomicznego układu nerwowego, odgrywa też istotną rolę w funkcjonowaniu zmysłu smaku.

Jądro pasma samotnego należy do najstarszych filogenetycznie części mózgowia. Jego obecność stwierdza się u wszystkich ssaków[1], odpowiedniki istnieją również u innych kręgowców.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Jądro pasma samotnego stanowi wydłużone skupisko komórek nerwowych występujące na niemal całej długości rdzenia przedłużonego. Poprzez środkową część jądra przebiega szlak samotny, zawierający włókna aferentne z nerwu twarzowego, nerwu językowo-gardłowego oraz nerwu błędnego, które przekazują doń informacje czuciowe. Impulsy nerwowe z jądra pasma samotnego są przekazywane do znacznych obszarów mózgowia i rdzenia przedłużonego tworząc w ten sposób liczne obwody uczestniczące w regulacji układu autonomicznego.

Komórki nerwowe w obrębie jądra pasma samotnego ułożone są w zależności od swojej funkcji:

Połączenia aferentne[edytuj | edytuj kod]

Zmysł smaku[edytuj | edytuj kod]

  • część czuciowa nerwu twarzowego
  • część czuciowa nerwu językowo-gardłowego
  • część czuciowa nerwu błędnego

Czucie trzewne[edytuj | edytuj kod]

Nerw błędny przekazuje do jądra pasma samotnego informacje czuciowe zebrane z:

Połączenia eferentne[edytuj | edytuj kod]

Impulsy z jądra pasma samotnego są przesyłane do

Funkcja[edytuj | edytuj kod]

  1. Integracja odruchów autonomicznych, np. odruchu Bainbridge'a[2][3][4]
  2. Uczestnictwo w przewodnictwie oraz integracji czucia smaku[5]
  3. Regulacja łaknienia i masa ciała|masy ciała[6][7]

Przypisy

  1. Bret N. Smith, Ping Dou, Barber, F. Dudek. Vagally evoked synaptic currents in the immature rat nucleus tractus solitarii in an intactin vitro preparation. „Journal of Physiology”, s. 149-162, 1998. 
  2. Blanch GT, Freiria-Oliveira AH, Murphy D, Paulin RF, Antunes-Rodrigues J, Colombari E, Menani JV, Colombari DS: Inhibitory mechanism of the nucleus of the solitary tract involved in the control of cardiovascular, dipsogenic, hormonal, and renal responses to hyperosmolality.. Am J Physiol Regul Integr Comp Physiol, 1 kwietnia. DOI:10.1152/ajpregu.00191.2012.
  3. Ionescu DA, Lugoji G, Radula D.: The nucleus of the solitary tract: a review of its anatomy and functions, with emphasis on its role in a putative central-control of brain-capillaries permability. Neurol Psychiatr, kwiecień-czerwiec, s. 69-85.
  4. Di Giulio C, Zara S, De Colli M, Ruffini R, Porzionato A, Macchi V, De Caro R, Cataldi A.: Cytoglobin and neuroglobin in the human brainstem and carotid body.. Adv Exp Med Biol, 2013. DOI:10.1007/978-94-007-6627-3_9.
  5. Matsumoto I.: Gustatory neural pathways revealed by genetic tracing from taste receptor cells. Biosci.Biotechnol.Biochem., 2013.
  6. Garfield AS, Patterson C, Skora S, Gribble FM, Reimann F, Evans ML, Myers MG Jr, Heisler LK.: Neurochemical characterization of body weight-regulating leptin receptor neurons in the nucleus of the solitary tract.'Endocrinology.. październik 2012.
  7. Alhadeff AL, Rupprecht LE, Hayes MR.: GLP-1 neurons in the nucleus of the solitary tract project directly to the ventral tegmental area and nucleus accumbens to control for food intake. Endocrinology.. luty 2012, s. 647-58. DOI:10.1210/en.2011-1443.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.