Jądro zębate

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jądro zębate
Przekrój móżdżku, widoczne jądro zębate

Jądro zębate (łac. nucleus dentatus) – największe, parzyste skupisko istoty szarej zlokalizowanej w głębokich strukturach móżdżku. Oprócz niego w móżdżku znajdują się: jądro czopowate, jądro wierzchu, jądro kulkowate (jądra móżdżku).

Anatomia[edytuj | edytuj kod]

Leży w półkuli móżdżku, bocznie od jądra czopowatego, za tylną ścianą komory czwartej. Pod względem budowy przypomina jądro oliwki. Jądro ma kształt silnie pofałdowanego woreczka o owalnym kształcie, zawiera otwór nazywany wnęką jądra zębatego. Wymiar strzałkowy 15-20 mm, poprzeczny 8–10 mm, a w wymiarze pionowym ma 8–12 mm. Istota szara jądra zębatego ma 0,3-0,5 mm grubości.

Drogi nerwowe jądra zębatego[edytuj | edytuj kod]

  • drogi aferentne – do jądra zębatego dochodzą włókna nerwowe z kory nowej móżdżku i częściowo z kory dawnej
  • drogi eferentne – z jądra zębatego wychodzą drogi do jądra czerwiennego strony przeciwnej oraz do wzgórza (poprzez konar górny móżdżku)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1993. ISBN 78-83-200-4251-1.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.