Język ćhattisgarhi
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| छत्तिसगढ़ी (ćhattisgarhi) | |
| Obszar | Indie, (stany Chhattisgarh, Orissa, Bihar i Madhya Pradesh) |
| Liczba mówiących | ok. 17 mln (2002 r.)[1] |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki indoeuropejskie Języki indoirańskie Języki indoaryjskie Język ćhattisgarhi |
| Pismo | dewanagari |
| Status oficjalny | |
| język urzędowy | Indie (stan Chhattisgarh) |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | brak |
| ISO 639-3 | hne |
| SIL | hne |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
Język ćhattisgarhi (dewanagari: छत्तिसगढ़ी lub छत्तीसगढ़ी) - język indoaryjski używany przez około 17 milionów osób w indyjskim stanie Chhattisgarh, gdzie wraz z hindi posiada status języka urzędowego, oraz w sąsiednich stanach Orissa, Bihar i Madhya Pradesh. Blisko spokrewniony z językami awadhi i bagheli. Przez władze centralne w Delhi uważany jest raczej za wschodni dialekt hindi, jednakże stanowi ważny element tożsamości kulturowej w stanie Chhattisgarh i posiada szereg własnych dialektów. Zapisywany jest pismem dewanagari.
