Język adûnaicki
Z Wikipedii
Język adûnaicki (adûnaic, język zachodu) to jeden z języków stworzonych przez J. R. R. Tolkiena na potrzeby stworzonej przez niego mitologii Śródziemia.
Adûnaicki był językiem mieszkańców Númenoru i pochodził od taliski, języka, którymi posługiwały się rody Hadora i Bëora w Pierwszej Erze. Choć większość ludzi z rodu Bëora zginęła w Dagor Bragollach, bëoriański akcent przetrwał w niektórych częściach Númenoru.
Westron, używany podczas Trzeciej Ery jako wspólna mowa, w dużym stopniu wywodził się od adûnaicu. Czarni Númenorejczycy z Umbaru i innych númenorejskich kolonii mówili pokrewnym językiem zwanym czarnym adûnaickim, bardziej zbliżonym do dawnego języka ze względu na mniejszą liczbę elfich wpływów.
adûnaic • avarin • Czarna Mowa • doriathrin • entyjski • drúedainicki • inglishmêk • khuzdul • mátengwië • nandorin • pierwotny język elficki • quenya • rohirricki • sindarin • taliska • telerin • valarin • westron • wspólnoeldariński • wspólnoteleriński •
