Język ajnuski
| アイヌ・イタㇰ (Ainu itak) | |
| Obszar | Japonia (wyspa Hokkaido), Rosja (Wyspy Kurylskie) |
| Liczba mówiących | 15 (1991) |
| Klasyfikacja genetyczna | Język izolowany[1][2] |
| Pismo | katakana, również łacińskie |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | – |
| ISO 639-2 | ain |
| ISO 639-3 | ain |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
Język ajnuski[2] (ajn. ainu itak), niekiedy także język ajnoski[potrzebne źródło] – język o nieustalonej przynależności językowej, którym posługują się Ajnowie zamieszkujący japońską wyspę Hokkaido. Wykazuje pewne podobieństwo do języka niwchijskiego. Z tego względu niekiedy włączany bywa do grupy paleoazjatyckiej, które to pojęcie jednakże nie jest używane w znaczeniu językoznawczym, a jedynie etnologicznym[2]. Do początku XX w. językiem ajnuskim posługiwali się także mieszkańcy Sachalinu oraz Wysp Kurylskich. Ostatni człowiek posługujący się tą mową na Sachalinie zmarł w 1994 roku.
Język jest krytycznie zagrożony wymarciem wraz z postępującą asymilacją Ajnów[3]. Według danych z 1996 r., w Japonii używa go 15 osób, głównie starszych[1].
Badaniem języka Ajnów zajmował się m.in. polski badacz Bronisław Piłsudski, brat Józefa Piłsudskiego.
Spis treści |
Fonetyka [edytuj]
Istnieje pięć samogłosek:
| Przednie | Centralne | Tylne | |
|---|---|---|---|
| przymknięte | i | u | |
| Średnie | e | o | |
| Otwarte | a |
| Dwuwargowe | Wargowo- zębowe |
Przedniojęzykowo-dziąsłowe | Podniebienne | Tylnojęzykowe | Krtaniowe | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Zwarte | p | t | k | ʔ | ||
| Zwarto-szczelinowe | ts | |||||
| Nosowe | m | n | ||||
| Szczelinowe | s | h | ||||
| Półotwarte | w | j | ||||
| Uderzeniowe | ɾ |
Gramatyka [edytuj]
Język Ajnów jest językiem typu SOV.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Ethnologue report for language code: ain
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Alfred F. Majewicz: Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ISBN 83-01-08163-5
- ↑ Alfred F. Majewicz: Dzieje i wierzenia Ajnów. Poznań: CIA Books-SVARO Ltd., 1991, s. 15. ISBN 83-85100-07-5.
Bibliografia [edytuj]
- Majewicz A. F.: Ajnu - Lud, jego język i tradycja ustna, Poznań 1984.
- Vovin A.: A Reconstruction of Proto-Ainu, Leiden 1993.
- Majewicz A. F.: Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ISBN 83-01-08163-5
- Alfred F. Majewicz: Dzieje i wierzenia Ajnów. Poznań: CIA-Books – SVARO, Ltd., 1991. ISBN 83-85100-07-5.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||||||||||||
