Język bhili
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| भीली (bhili) | |
| Obszar | Indie, (Radżastan, Gudźarat), |
| Liczba mówiących | ok. 1,3 mln (cała grupa bhil 5,6 mln (2001))[1] |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki indoeuropejskie Języki indoirańskie Języki indoaryjskie Język bhili |
| Pismo | dewanagari |
| Status oficjalny | |
| język urzędowy | nie |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | brak |
| ISO 639-2 | inc |
| ISO 639-3 | bhb |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
Bhili – język indoaryjski, używany przez 1 mln Bhilów oraz ok. 300 tys. członków plemienia Patelia w indyjskim stanie Madhya Pradesh[1]. Zapisywany jest alfabetem dewanagari.
Grupa 19 blisko spokrewnionych języków plemiennych określana jest nazwą "bhil", liczy ona w sumie 5,6 mln osób[2][1] mieszkających na wschód od miasta Ahmedabad w stanie Gudźarat. Języki te są blisko spokrewnione z językami gudźarati i radżastani.
Spis treści |
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Bodhankar, Anantrao. Bhillori (Bhilli)-English Dictionary. Pune: Tribal Research & Training Institute, 2002.
- Jungblut, L. A Short Bhili Grammar of Jhabua State and Adjoining Territories. S.l: s.n, 1937.
- Thompson, Charles S. Rudiments of the Bhili Language. Ahmedabad [India]: United Printing Press, 1895.
