Język bradź

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
ब्रज भाषा bradź bhasza
Obszar Indie
Liczba mówiących 44 tys
Ranking  ?
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
 Języki indoirańskie
  Języki indoaryjskie
   Język bradź
Pismo dewanagari
ISO 639-3 bra
SIL HND
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
logo Wikipedii
Wikipedia w języku hindi

Język bradź, bradź bhasza (hi . ब्रज भाषा), bradź wandal – język w środkowych Indiach, jeden z głównych dialektów literackich języka hindi używany w tzw. "regionie bradź" (bradź bhumi) w obszarze hindi zachodniego (paścim hindi).

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Słowo bradź dosłownie znaczy obora, zagroda. Bradź bhumi to pojęcie bardziej kulturowe niż polityczne. Obejmuje, znany z tradycji pasterskich w stanie Uttar Pradesh, region następujących miast: Agra, Aligarh, Badayu, Bareli, Dhaulapur, Eta, Mainnpur, Mathura. W okresie wojen, opisanych w Mahabharacie, był odrębnym państwem. Kojarzony jest przede wszystkim z miejscem narodzin i dzieciństwa Kryszny.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Powstał z dialektu apabharanśi śauraseni na początku drugiego tysiąclecia n.e. Preferowany był, jako medium ekspresji poetyckiej, zwłaszcza w ramach ruchu religijnego bhakti. Funkcję wiodącego dialektu literackiego prozy hindi przejął następnie dialekt khariboli w XIX w. W poezji bradźbhasza rolę dominującego dialektu utrzymał do początków XX wieku.

Podobne warianty językowe[edytuj | edytuj kod]

Przedstawiciele[edytuj | edytuj kod]

Tworzyli w nim wielcy poeci:

jak również pisarze:

Bradź jest również głównym językiem pieśni należących do tradycji tzw. klasycznej muzyki hindustani.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stasik, Danuta: Język hindi cz.1 i 2 Wydawnictwo Akademickie Dialog, Warszawa 1994/97, ISBN 83-86483-01-6
  • Tatiana Rutkowska, Danuta Stasik, Zarys historii literatury hindi, Warszawa, 1992

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]