Język cia-cia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Bahasa cia-cia | |
| Obszar | Indonezja - wyspa Buton |
| Liczba mówiących | około 80 tys.[1] |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki austronezyjskie *Języki malajsko-polinezyjskie ** języki południowo-celebeskie ***Język toradża |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | ? |
| ISO 639-3 | cia |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
Język cia-cia, butung – język austronezyjski, używany na niewielkiej wyspie Buton w pobliżu Sulawesi w Indonezji. Nazwa języka pochodzi od przeczenia "cia". Język ten uzyskał międzynarodowy rozgłos w 2009, gdy media podały po wywiadzie udzielonym przez burmistrza miasta Bau-Bau, że dokonywane są przymiarki do wprowadzenia koreańskiego alfabetu hangul jako oficjalnego systemu pisma dla cia-cia[2]. Wiadomość ta została później zdementowana[3].
Spis treści |
Liczebniki w języku cia-cia[4] [edytuj]
| Język polski | jeden | dwa | trzy | cztery | pięć | sześć | siedem | osiem | dziewięć | dziesięć |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Język indonezyjski | satu | dua | tiga | empat | lima | enam | tujuh | delapan | sembilan | sepuluh |
| Język Cia-Cia (Hangul) | 디세 | 루아 | 똘루 | 빠아 | 을리마 | 노오 | 삐쭈 | 활루 | 시우아 | 옴뿔루 |
| Zapis łaaciński | dise | rua | tolu | pa'a | lima | no'o | picu | walu | siua | ompulu |
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikowanie, PWN, Warszawa, 1989, ISBN 83-01-08163-5
