Język dakota

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dakota
Obszar Stany Zjednoczone (Nebraska, Minnesota, Dakota Północna, Dakota Południowa, Montana), Kanada
Liczba mówiących ok. 26 tysięcy
Klasyfikacja genetyczna języki siouańskie
*języki doliny Missisipi
**język dakota
Pismo łacinka
Kody języka
ISO 639-1 brak
ISO 639-2 sio, dak (dakota)
ISO 639-3 dak (dakota), lkt (lakota)
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata

Język dakota albo siouański (właściwy) (ang. Sioux) – język z rodziny siouańskiej, używany przez ok. 26 tysięcy Dakotów w amerykańskich stanach Nebraska, Minnesota, Dakota Północna, Dakota Południowa i Montana oraz w Kanadzie. Rozpada się na trzy główne zespoły dialektów:

Przypisy

  1. Ullrich, Jan: New Lakota Dictionary (Incorporating the Dakota Dialects of Yankton-Yanktonai and Santee-Sisseton); Lakota Language Consortium, 2008; 0-9761082-9-1
  2. Krystyna i Alfred Szklarscy; Złoto Gór Czarnych - Ostatnia walka Dakotów; Wydawnictwo Śląsk, 1980; 83-216-0289-4