Język kham
| 'ཁམས་སྐད' kham ke | |
| Obszar | Chiny |
| Liczba mówiących | ok. 1,5 mln[1] |
| Klasyfikacja genetyczna | Chińsko-tybetańska • Języki tybeto-birmańskie ••••Języki tybetańskie ••••Język kham |
| Pismo | tybetańskie |
| ISO 639-3 | khg |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
Język kham, kham ke (język tybetański ཁམས་སྐད transliteracja Wyliego: khams skad) – język wschodniotybetański, używany w dawnym regionie Kham (obecnie wschodnia część Tybetańskiego Regionu Autonomicznego, południowa część prowincji Qinghai, zachodni Syczuan i Yunnan). Obok standardowego (centralnego) języka tybetańskiego używany jest w rozgłośniach radiowych, w piśmie w użyciu jest jednak tylko standardowy język tybetański. Z tego względu język kham często bywa określany jako dialekt języka tybetańskiego; z poglądem tym nie zgadzają się językoznawcy, wskazując na fakt, że jest on w dużej mierze niezrozumiały zarówno dla użytkowników centralnej odmiany języka tybetańskiego jak i dialektów z Amdo[2]. Język kham jest, podobnie jak standardowy język tybetański, językiem tonalnym, posiada cztery tony[1]. Dzieli się na kilka bardzo różniących się od siebie dialektów.
Spis treści |
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Ethnologue report for language code: khg
- ↑ Tournadre N., Dorje S.: Manual of Standard Tibetan str.29-31
Bibliografia [edytuj]
- Tournadre N., Dorje S.: Manual of Standard Tibetan, Snow Lion Publications 2003, ISBN 1-55939-189-8
