Język khasi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Khasi
Obszar Indie, Bangladesz
Liczba mówiących 865 000 (1997)[1]
Klasyfikacja genetyczna austroazjatyckie
* Języki mon-khmer[1][2]
** Język khasi
Status oficjalny
język urzędowy Indie (stan Meghalaja)
Kody języka
ISO 639-1 brak
ISO 639-2 kha
ISO 639-3 kha
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata

Język khasi - język austroazjatycki, używany głównie przez lud Khasi w stanie Meghalaya w Indiach (gdzie ma status oficjalnego języka regionalnego), ale również w stanie Asam oraz w Bangladeszu przy granicy w Indiami. Jest używany w mediach, sądach i urzędach w Meghalaya, również nauczany w szkołach.

Język khasi nie był zapisywany przy pomocy własnego alfabetu. W latach 1813 - 1838 William Carey usiłował zapisać ten język przy pomocy wschodniej odmiany pisma nagari[3] i w tym alfabecie zostało zapisanych wiele książek w tym języku, w tym Ka Niyiom Jong Ka Khasi - ważna księga religii Seng Khasi. W 1841 walijski misjonarz Thomas Jones zapisał khasi przy pomocy alfabetu łacińskiego, którego używa się także obecnie. Wtedy też na khasi przetłumaczona została Biblia.

Ze względu na pochodzenie Jonesa, ortografia języka khasi przypomina walijską:

  • Wielkie litery: A, B, K, D, E, G, Ng, H, I, Ï, J, L, M, N, Ñ, O, P, R, S, T, U, W, Y
  • Małe litery: a, b, k, d, e, g, ng, h, i, ï, j, l, m, n, ñ, o, p, r, s, t, u, w, y

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Ethnologue report for language code: kha
  2. Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja, str.64
  3. Tłumaczenie z angielskiego Eastern Nagari script

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ISBN 83-01-08163-5

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]