Język kiachtyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Język kiachtyński (ros. кяхтинский язык, русско-китайский пиджин, дальневосточный вариант сибирского пиджина; chiń. 中俄混合語, zhōng'ěhùnhéyŭ) - język pidżynowy powstały na bazie języków rosyjskiego i chińskiego. Używany był w drugiej połowie XIX w. i na początku XX w. na Zabajkalu, w Kraju Amurskim i w przygranicznych regionach Chin. Jego nazwa pochodzi od miasta Kiachta.

Słownictwo wywodziło się głównie z języka rosyjskiego, podczas gdy gramatyka - z chińskiego.

Język kiachtyński wyszedł z użycia w pierwszej połowie XX w. Jednakże jeszcze w roku 1990 na bazarze w poblizu Ułan Bator spotykano starszych kupców chińskich posługujących się tym językiem[1].

Przykładowe wyrażenia[edytuj | edytuj kod]

  • чега фанза шибко шанго - ten dom jest bardzo ładny [2]
  • сичаса искай нада лаботай - teraz trzeba szukać pracy [3]
  • на тебе посмотри адали леденец кушаху еса - patrzeć na Ciebie, to jak jeść lizaka [4]
  • за тебе какой пекинский манера шёлк заказывай буду? - co zamówisz z pekińskich tkanin jedwabnych?[3]

Przypisy

  1. Atlas of languages of intercultural communication in the Pacific, Asia, and the Americas, Volume 2, Part 1. (Volume 13 of Trends in Linguistics, Documentation Series) str. 911 - [1]
  2. http://www.genlingnw.ru/Staff/Perehvalskaya/Slovar.pdf - str. 21
  3. 3,0 3,1 http://www.genlingnw.ru/Staff/Perehvalskaya/Slovar.pdf - str. 10
  4. http://www.genlingnw.ru/Staff/Perehvalskaya/Slovar.pdf - str. 5

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]