Język kitański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Język kitański – wymarły język wywodzący się rodziny języków ałtajskich używany w Mongolii, Mandżurii i północnych Chinach.

Ostatni użytkownicy wymarli zapewne ok. XIII wieku, zachowały się jednak inskrypcje w piśmie Kitanów, które pozostają w większości nieodczytane. Uważa się, że kitański był blisko spokrewniony ze staromongolskim.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]