Język kitański
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Język kitański – wymarły język wywodzący się rodziny języków ałtajskich używany w Mongolii, Mandżurii i północnych Chinach.
Ostatni użytkownicy wymarli zapewne ok. XIII wieku, zachowały się jednak inskrypcje w piśmie Kitanów, które pozostają w większości nieodczytane. Uważa się, że kitański był blisko spokrewniony ze staromongolskim.
Zobacz też[edytuj]
|
|||||||||||