Język konkani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
कोंकणी, Konknni, ಕೊಂಕಣಿ, കൊങ്കണി)
Obszar Indie,
Liczba mówiących ok. 7,6 mln
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
 Języki indoirańskie
  Języki indoaryjskie
   Język konkani
Pismo dewanagari, łacińskie, kannada, malajalam
Status oficjalny
język urzędowy Indie (stan Goa)
Kody języka
ISO 639-1
ISO 639-2 kok
ISO 639-3 kok (makrojęzyk);gom (w Goa); knn (w Maharasztrze i Karnatace)
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Samogłoski języka konkani

Konkani, konknni, konkni (Devanāgarī: कोंकणी) - jeden z 23 oficjalnych języków Indii, używany przez co najmniej 7 mln osób na zachodnim wybrzeżu Indii (w stanie Maharashtra, Goa, Karnataka, również niewielkie enklawy w stanie Kerala).

Nazwa języka pochodzi od słowa "konkan" (wybrzeże). Należy do grupy języków indoaryjskich indoeuropejskiej rodziny językowej, jednak zarówno w fonetyce, jak i słownictwie widoczne są silne wpływy języków drawidyjskich. Ze względu na bliskie pokrewieństwo z marathi, w stanie Maharashtra uważany jest niekiedy za specyficzny dialekt tego języka (por. Majewicz). Do zapisu konkani używa się wielu systemów pisma: dewanagari, kannada, malajalam, również łacińskiego (w Goa). Muzułmańscy użytkownicy zapisują go również w alfabecie arabskim. Niegdyś posiadał znaczącą literaturę, jednak teksty i manuskrypty zostały zniszczone przez portugalską inkwizycję[1].


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ISBN 83-01-08163-5

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red. nauk.). Wyd. 1. T. 1. Katowice: Wydawnictwo "Książnica", 1998, s. 449, seria: Słowniki Encyklopedyczne "Książnicy". ISBN 83-7132-369-7.