Język konkani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
कोंकणी
Konknni
ಕೊಂಕಣಿ
കൊങ്കണി)
Obszar Indie,
Liczba mówiących ok. 7,6 mln
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
 Języki indoirańskie
  Języki indoaryjskie
   Język konkani
Pismo / alfabet dewanagari, łacińskie, kannada, malajalam
Status oficjalny
język urzędowy Indie (stan Goa)
Kody języka
ISO 639-1
ISO 639-2 kok
ISO 639-3 kok
Dialekty
ISO 639-3: gom - w Goa
ISO 639-3: knn - w Maharasztrze i Karnatace
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Samogłoski języka konkani

Konkani, konknni, konkni (Devanāgarī: कोंकणी) - jeden z 23 oficjalnych języków Indii, używany przez co najmniej 7 mln osób na zachodnim wybrzeżu Indii (w stanie Maharashtra, Goa, Karnataka, również niewielkie enklawy w stanie Kerala).

Nazwa języka pochodzi od słowa "konkan" (wybrzeże). Należy do grupy języków indoaryjskich indoeuropejskiej rodziny językowej, jednak zarówno w fonetyce, jak i słownictwie widoczne są silne wpływy języków drawidyjskich. Ze względu na bliskie pokrewieństwo z marathi, w stanie Maharashtra uważany jest niekiedy za specyficzny dialekt tego języka (por. Majewicz). Do zapisu konkani używa się wielu systemów pisma: dewanagari, kannada, malajalam, również łacińskiego (w Goa). Muzułmańscy użytkownicy zapisują go również w alfabecie arabskim. Niegdyś posiadał znaczącą literaturę, jednak teksty i manuskrypty zostały zniszczone przez portugalską inkwizycję[1].


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ISBN 83-01-08163-5

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red. nauk.). Wyd. 1. T. 1. Katowice: Wydawnictwo "Książnica", 1998, s. 449, seria: Słowniki Encyklopedyczne "Książnicy". ISBN 83-7132-369-7.