Język marwari

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
मारवाड़ी (marwari)
Obszar Indie, (Radżastan, Gujarat), Pakistan (Sindh)
Liczba mówiących ok. 13 mln (2002 r.)
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
 Języki indoirańskie
  Języki indoaryjskie
   Język marwari
Pismo dewanagari
Status oficjalny
język urzędowy nie
Kody języka
ISO 639-1 brak
ISO 639-2 mwr
ISO 639-3 mwr
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata

Marwari (hindi: मारवाड़ी, trl. mārwāṛī) – język używany przez około 13 mln osób (2002)[1], głównie w południowo-zachodniej części indyjskiego stanu Radżastan, poza tym w stanie Gujarat i wschodnim Pakistanie.

Niegdyś traktowany jako dialekt języka radźasthani[2], obecnie klasyfikowany jest raczej jako jeden z języków należących do tzw. makrojęzyka radźasthani[3].

System fonetyczny[edytuj | edytuj kod]

Regularna przesuwka spółgłoski "s" > "h", np hona zamiast sona (złoto). Liczne zmiany samogłoskowe. Występowanie retrofleksywnego "l" ("ळ").

Gramatyka[edytuj | edytuj kod]

Struktura gramatyczna jest zasadniczo bardzo podobna do hindi i innych języków północnoindyjskich. Różni się natomiast większość zaimków.

Radżastan: kolorem ciemnozielonym zaznaczono główny obszar języka marwari, kolorem jasnozielonym tereny występowania pokrewnych dialektów, które ich użytkownicy określają jako marwari.

Słownictwo[edytuj | edytuj kod]

Zasób leksykalny w około 50-65 proc. pokrywa się ze słownictwem języka hindi (na podstawie porównania za pomocą listy 210 słów tzw. listy Swadesha).

System pisma[edytuj | edytuj kod]

Aktualnie do zapisu marwari w Indiach używa się alfabetu dewanagari. W przeszłości posługiwano się również dwoma innymi rodzajami pisma: radżastani (mahajani) i baruka (marwari). W Pakistanie używa się zwykle pisma opartego na piśmie arabskim.

Status prawny[edytuj | edytuj kod]

Język marwari nie posiada jak dotąd uregulowanego stanu prawnego. Językiem urzędowym w Radżastanie jest jedynie język hindi. W chwili obecnej (stan na 2009 r.) zarówno Sahitya Akademi (Akademia Literatury), jak i władze stanowe uznają za język jedynie język radźasthani jako całość[4], natomiast marwari funkcjonuje jako jeden z kilku głównych standardów tego języka. Od kilku lat obserwuje się jednak starania nadania marwari statusu języka urzędowego (scheduled language)[5].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ISBN 83-01-08163-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]