Język minbei
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Minbeiyu 闽北语 |
|
| Obszar | południowe Chiny (głównie prow. Fujian), Singapur |
| Liczba mówiących | 10,3 mln[1] |
| Klasyfikacja genetyczna | Język chiński *Języki min *Język minbei |
| Pismo | pismo chińskie |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | zh |
| ISO 639-2 | chi/zho |
| ISO 639-3 | mnp |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
 |
|
| Język minbei | |
| Nazwa chińska | |
| Hanyu pinyin | Mǐnběiyǔ |
| Zn. tradycyjne | 閩北語 |
| Zn. uproszczone | 闽北语 |
Język minbei – język lub grupa blisko spokrewnionych języków (dialektów) używanych w północnej części prowincji Fujian na południu Chin. Min (閩) to krótka nazwa prowincji, a bei znaczy "północ". Kilka tysięcy osób używa tego języka w Singapurze.
Język minbei należy do grupy min języków chińskich.
Przypisy
- ↑ Chinese, Min Dong (ang.). ethnologue.com. [dostęp 2011-12-16].
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||
