Język pahlawi
| 𐭯𐭠𐭫𐭮𐭩𐭪 Pārsīk, Pārsīg | |
| Obszar | Starożytny Iran |
| Liczba mówiących | 0 (język wymarły) |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki indoeuropejskie Języki indoirańskie Języki irańskie Języki zachodnioirańskie Języki południowo-zachodnioirańskie Język średnioperski |
| Pismo | pahlawi, manichejskie, awestyjskie |
| ISO 639-2 | pal |
| ISO 639-3 | pal (średnioperski pahlawi) xmn (średnioperski manichejski) |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
 |
|
Język pahlawi (język średnioperski) - język z podrodziny irańskiej języków indoeuropejskich, używany w okresie dynastii sasanidzkiej. Następca języka staroperskiego.
Nazwa wywodzi się od słowa "Pahlaw", które oznacza Partię i pierwotnie oznaczała jeden z alfabetów, używanych na terenie Persji. Język ten był używany od III w. p.n.e. do IX w. n.e. Ogólnie przyjmuje się, że w jego historii można wyróżnić dwa okresy: arsacydzki i sasanidzki. Do zapisu wykorzystywano alfabet aramejski. Trzon przetrwałych zabytków tego języka stanowią sasanidzkie traktaty religijne, a także napisy naskalne (np. arcykapłana Kardera, licznych królów), napisy na monetach, nieliczne przetrwałe fragmenty literatury pięknej, a nawet słowniki. Wiele z tych dzieł nosi charakter kompilacyjny, napisane zostały przez przetrwałych zaratusztrian po podboju arabskim, choć znane są psałterze chrześcijańskie i pisma manichejskie.
|
||||||||
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Gramatyka pahlawi (1908)(ang.)
- Strona o języku pahlawi(ang.)
- Literatura pahlawi w przekładzie(ang.)
- Teksty średnioperskie w tłumaczeniu (ang.)
- Teksty zoroastryjskie (w tym średnioperskie) ze zbioru Sacred Books of the East w przekładzie angielskim E.W. Westa i J. Darmestetera (1880)
