Język puxian

莆仙话
Obszar	ChRL, Singapur, Malezja
Liczba mówiących	2,5 mln
Klasyfikacja genetyczna	Język chiński *Języki min
Pismo	pismo chińskie
Regulowany przez	?
Kody języka
ISO 639-1	zh
ISO 639-2	chi/zho
ISO 639-3	cpx
SIL	nan (wszystkie języki min)
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata

Biblia w języku puxian

Puxian (chin.: 莆仙话, pinyin: Púxiān huà), nazywany też Xinghua – język z grupy min języków chińskich. Nazwa jest kombinacją pierwszych sylab nazw miasta Putian (莆田市) i powiatu Xianyou (仙游县). Używany jest przez ok 2,5 mln. osób głównie w chińskiej prowincji Fujian, a także Singapurze i Malezji. Mówiący tym językiem określani są mianem Henghua (兴化/ 興化).

Charakterystyka

Język puxian posiada 7 tonów. Różni się od większości dialektów minnan następującymi cechami:

1. Samogłoska 'a' przeszła w większości przypadków w 'o'. Np. 腳 (Noga) Ka > Ko.

2. Samogłoska 'ư' /ɯ/ przeszła w 'ü'. Np. 魚 (Ryba) Hu > Hü.

3. Samogłoska 'eng' przeszła w /uŋ/. Np. 湯 (Zupa) Teng > Toong.

4. Samogłoska /e/ przeszła w 'o'. Np. 馬 (Koń) Be > Bo.

5. Samogłoska 'i' przeszła w 'a', Np. 病 (Chory) Bi > Ba.

6. Samogłoska 'io' przeszła w 'iao', Np. 笑 (Śmiech) Cio > Ciao.

Linki zewnętrzne

• Dane Etnologue dla języka puxian