Język saanicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Język saanicz (nazwa własna Sənčaθən lub SENĆOŦEN) - język z rodziny salisz używany przez ludność tubylczą na półwyspie Olympis w amerykańskim stanie Waszyngton. Od 1978 roku posiada system pisma, stworzony przez lingwistę Dave Elliota. Alfabet ten jest szczególny, ponieważ używa jedynie dużych liter alfabetu łacińskiego, z wyjątkiem małego s, oznaczającego sufiks dzierżawczy trzeciej osoby liczby pojedynczej.

Alfabet[edytuj | edytuj kod]

A Á Ⱥ B C Ć Ȼ D E H
/e/ /ej/ // /k/ /ʧ/ /kʷ/ // /ə/ /h/
I Í J K L Ƚ M
/i/ j ɑj/ /ʧʼ/ // /qʷʼ/ /q/ /qʷ/ /l lʼ/ /ɬ/ /m mʼ/
N O P Q S Ś T Ⱦ
/n nʼ/ /ɴ ɴʼ/ /ɑ/ /p/ /kʷʼ/ /s/ /ʃ/ /t/ /tθʼ/ /ʼ/
Ŧ U W X Y s
/θ/ w u/ /w/ /xʷ/ /χ/ /χʷ/ /j jʼ/ /s/

Liczebniki[edytuj | edytuj kod]

  1. NET̸E, / nət̕θəʔ
  2. ĆESE, / čəsəʔ
  3. L̵IW̱ / ɬixʷ
  4. ṈOS / ŋas
  5. L̵K̶AĆES / ɬq̓ečəs
  6. DX̱EṈ / t̕x̣əŋ
  7. T̸O,C̸ES / t̕θaʔkʷəs
  8. TA,T̵ES / teʔθəs
  9. TEC̸EW̱ / təkʷəxʷ
  10. ,OPEN / ʔapən

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]