Język santyjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Język santyjski albo dongxiang (tung-siang) - język z rodziny mongolskiej, używany przez ok. 374 tys. osób w powiecie Linxia w chińskiej prowincji Gansu (stan z roku 1990). Głównym dialektem języka santyjskiego jest sounapa.

Źródło: Godziński Stanisław, Współczesny język mongolski, Wydawnictwo Akademickie Dialog, Warszawa 1998, str. 6.

p • d • e Języki ałtajskie

tureckie	azerski • baszkirski • czuwaski • gagauski • jakucki • karaczajsko-bałkarski • karaimski • karakałpacki • kazachski • kipczacki • kirgiski • krymczacki • krymskotatarski • osmańsko-turecki • tatarski • tofa • turecki • turkmeński • ujgurski • uzbecki

mongolskie	buriacki • dagurski • kałmucki • kitański • mogolski • mongolski • mongolski klasyczny • mongorski • ojracki • santyjski • szera-jögurski

tungusko-mandżurskie	ewenkijski • eweński • mandżurski

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Język_santyjski&oldid=35339151”