Język selkupski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Język selkupski (dawniej określany jako język ostiak-samojedzki) – język z grupy języków samojedzkich należących do rodziny uralskiej.

Po selkupsku język ten nazywany jest (w poszczególnych dialektach tego języka): šöľqumyt әty, čumyľ qumyt әty, śüssü qumyt әty, šöš qumyt әty, tüj qumyt әty.

Selkupski razem z wymarłym językiem kamasyjskim (sajan-samojedzkim) należy do południowego zespołu języków samojedzkich. Używany jest przez ok. 1500 osób zamieszkujących zachodnią Syberię, między rzekami Ob i Jenisej. W języku selkupskim występuje kilka (ok. 5) zróżnicowanych dialektów. Różnice między poszczególnymi dialektami są dość duże, nawet sama nazwa języka selkupskiego w każdym z dialektów jest nieco odmienna.

Język selkupski należy do języków zagrożonych wymarciem, jest bowiem wypierany przez język rosyjski; obecnie jedynie 35% spośród ok. 4 300 Selkupów używa ojczystego języka.

Do zapisu języka selkupskiego stosowana jest cyrylica; język ten w formie pisemnej pojawił się po roku 1930.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]