Język starorumuński
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Język starorumuński lub prarumuński (rum. limba română veche, limba praromână lub străromână) to hipotetyczny język uchodzący za przodka języków wschodnioromańskich, używany między VII a IX wiekiem[1].
Języki pochodzące (hipotetycznie) od starorumuńskiego [edytuj]
W kolejności odrywania się od wspólnoty językowej:
- język arumuński (IX wiek)
- język meglenorumuński (IX–X wiek)
- język istrorumuński (XI wiek)
- język rumuński (XI wiek)
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Juliusz Demel Historia Rumunii, wyd. I, 1970, s.82